Κυριακή, 2 Φεβρουαρίου 2014

Αυστηρώς... "οικογενειακόν"


Το κείμενο που ακολουθεί ... επιτρέπεται να αναγνωσθεί μόνο από τους  συλλειτουργούντες στο Τμήμα Δημόσιας Διοίκησης του Παντείου Πανεπιστημίου. Ταυτόχρονα ο περίεργος αναγνώστης για να καταλάβει, πρέπει να ξέρει, ότι με βάση το νόμο για τις αξιολογήσεις των πανεπιστημιακών Τμημάτων από επιστήμονες - αξιολογητές του εξωτερικού, το Τμήμα μας πρόσφατα αξιολογήθηκε. Εν όψει αυτής της αξιολόγησης το τι ... σκούπισμα, τι ... ξεσκόνισμα και τι .... κρύψιμο σκουπιδιών έπεσε δεν .... μολογιέται!.

Περιχαρής ο πρόεδρός του Τμήματος μας ανήγγειλε με επιστολή του ότι οι "οι αξιολογητές αναχώρησαν" και ότι ένας εξ αυτών μας χαρακτήρισε ως "μία ομάδα".

Απαντώντας στην εν λόγω επιστολή έγραψα στα μέλη ΔΕΠ του Τμήματός μας:

"Αγαπητά μέλη

Τα ευχάριστα νέα τα μάθατε: «Είμαστε μια ομάδα»!!! Μας  το επιβεβαίωσαν και οι αξιολογητές μας φεύγοντας και μας το μετέφερε θριαμβικά ο πρόεδρός μας. Κατά συνέπεια δεν έχουμε λόγο να το αμφισβητήσουμε. Άλλωστε το ξέραμε όλοι μας και το ‘χαμε κρυφό καμάρι. Σαν ομάδα έχουμε τους κανόνες μας, τους σεβόμαστε, δεν τους φανερώνουμε προς τα έξω. Τι άλλο χρειάζεται μια ομάδα;  Μπράβο μας λοιπόν. (Όχι Σοφία μου, δεν θα σου ζητήσω ευθύνες… Και εγώ δια της μη συμμετοχής μου, εμμέσως πλην σαφώς, έκρυψα τους κανόνες λειτουργίας της ομάδας μας….).  Ας κρατήσουν οι χοροί λοιπόν.  (Επειδή όμως είδα πολλά «συγχαρητήρια» να κυκλοφορούν, προτείνω να κρατήσουμε  και καμιά πισινή, μπας και μας την κάνουν γυριστή τελικά οι αξιολογητές στην Έκθεσή τους και εμείς  μείνουμε με τα … συγχαρητήρια στις οθόνες μας).

Αφού .... ουφ …. «οι αξιολογητές αναχώρησαν» όπως λυτρωτικά και πάλι μας ανήγγειλε ο πρόεδρός μας,  ας  μετρήσουμε  τις επιτυχίες μας, χαλαρώνοντας από την ένταση των στιγμών. Και δεν είναι λίγες....

Κρύψαμε στα κατώγια το βασικό κανόνα λειτουργίας μας, το εφτασφράγιστο μυστικό μας: «50% οικονομικά μαθήματα, 50% νομικά μαθήματα στο Πρόγραμμα Διδασκαλίας»!!!! Η τήρηση του κανόνα απαρέγκλιτη. Τώρα, αν η τήρηση του κανόνα  γεννάει …. κενταύρους και … γοργόνες εμάς τι μας νοιάζει; Εμάς μας ενδιαφέρει η τήρηση των ισορροπιών και οι σφαίρες επιρροής μας. Αυτό είναι το κυρίαρχο και γι’ αυτό λειτουργεί η ομάδα μας. Ελπίζω να μη το μυρίστηκαν οι αξιολογητές μας.  

Κρύψαμε στα κατώγια τις τερατογεννήσεις μας!!! Τι τέρας αλήθεια κι’ αυτό: «Οικονομικά μαθηματικά» ως υποχρεωτικό μάθημα στο πρώτο εξάμηνο και για τους προερχόμενους από το θεωρητικό πεδίο και ακολουθούντες την Κατεύθυνση «Δημόσιοι Θεσμοί»!!!!! Πόσα παιδάκια παλαβώσαμε αλήθεια και πόσα φροντιστήρια πλουτίσαμε;  Τι μας νοιάζει όμως εμάς; Ο κανόνας πρέπει να τηρηθεί: 50-50 και πέραν αυτού «γαία πυρί μιχθήτω». …..Του  Κωσταλέξη μάλλον ωχριά μπροστά μας!!

Σαν άξια του ονόματός της ομάδα κρύψαμε και τα κακουργήματά μας. Γιατί μη μου πείτε, αλήθεια αδέρφια, ότι δεν είναι κακούργημα να αναθέτουμε διδασκαλία σε μέλος ΔΕΠ της ομάδας μας,  που και με τη βούλα της Δικαιοσύνης δεν έχει διδακτορικό!!!! Τι να μας πουν τώρα  τα … Ζωνιανά…

Και να μη μιλήσω για τα πλημμελήματα. Η απόκρυψή τους άλλωστε δεν απειλείται με ποινή.  Τι σημασία έχει, αλήθεια, αν η πτωχευμένη Ελλάς πληρώνει πεφωτισμένους δασκάλους για να διδάξουν δυο – τρεις νοματαίους σε κάθε αίθουσα διδασκαλίας; « Φτωχό αρνί, παχιά ουρά» λένε θυμόσοφα στο χωριό μου. Ποιον απασχόλησε το πως γίνονται οι επιλογές στα μεταπτυχιακά μας; Τα μικρομάγαζά μας; Και όμως. Εμείς έχουμε κανόνα: ο καθένας κάνει ότι θέλει… Γιατί είναι το μαγαζάκι του.  Σιγά μη ξέρουν τίποτε οι εξ Εσπερίας …. αξιολογητές μας για Κανονισμούς Σπουδών.  Όταν εμείς χτίζαμε Παρθενώνες εκείνοι έτρωγαν βαλανίδια…… (Αλλά επειδή είναι … Έλληνες, ας κρατήσουμε και καμιά πισινή, όπως σας είπα παραπάνω…)

Ως ομάδα έχουμε και τις παρασπονδίες μας… Κάπου κάπου δεν τους τηρούμε τους κανόνες μας. Παραδείγματος χάριν μπαίνουμε στις αίθουσες διδασκαλίας  στα 4 πρώτα εξάμηνα και προπαγανδίζουμε την Κατεύθυνσή μας, δηλ. την Οικονομική, γιατί έτσι τα παιδιά μας θα γραφτούν στο ….. Εμπορικό Επιμελητήριο και θα βρουν  σίγουρα….. δουλειά!!!!! (έτσι όμως εμείς βρίσκουμε σίγουρα … ακροατήρια!! – σε είδα πονηρέ πολιτευτή. Μη κρυφογελάς…)

Συγχαρητήρια λοιπόν και από μένα αγαπητά μέλη της ομάδας. Είμαστε μια ομάδα και το αποδείξαμε. Στον κοινό κίνδυνο (εκεί φαίνονται οι ομάδες) λειτουργήσαμε όπως έπρεπε. Φανερώσαμε εκείνα που έπρεπε και κρύψαμε εκείνα που έπρεπε. Ας κρατήσουν οι χοροί. Και να ΄χουμε κατά νου: «Μας περιμένει πολλή και καλή δουλειά»…

Με θαυμασμό

Το μέλος της ομάδας

Δον. Παπ.

ΥΓ1. Η υπογραφή στοιχεί σε στοιχειώδεις συνωμοτικούς κανόνες.

ΥΓ. 2. Μη φοβάσαι συνάδελφε, δεν θα σε αποκαλύψω. Είμαστε ομάδα. Μας το είπαν και οι αξιολογητές μας. Μας το διεμήνυσε εγγράφως ο πρόεδρός μας. Άρα δεν είναι ψέμα. Είμαστε ομάδα. Πες εσύ ότι θέλεις ότι τάχα μου πρέπει να γίνουμε και Πανεπιστημιακό Τμήμα…..  Ανοησίες……."

1 σχόλιο:

  1. Αρχικά συγχαρητήρια για την επιστολή! Επιτρέψτε μου να αναρτήσω ένα απόσπασμα της τελικής αξιολόγησης όπως ακριβώς έκανε και ο πρόεδρος του τμήματός μας σε σελίδα κοινωνικής δικτύωσης:«Η Επιτροπή διαπίστωσε ότι συνολικά το Τμήμα κάνει πολύ καλή δουλειά σε ό,τι αφορά την επιτέλεση των βασικών καθηκόντων του. Η σχολή αποτελείται από επαγγελματίες του ακαδημαϊκού χώρου με υψηλά προσόντα, οι οποίοι παρά το συνεχώς μειούμενο των πόρων προχωρούν πέρα από την κλήση του καθήκοντος και παρέχουν υψηλής ποιότητας διδακτικές εμπειρίες στους φοιτητές . Οι φοιτητές , το προσωπικό , οι καθηγητές , και η διοίκηση είναι όλοι υπερήφανοι για την ιστορία και τη μεγάλη κληρονομιά του Παντείου Πανεπιστημίου και θεωρούν προνόμιο το να εργάζονται σε αυτό το ίδρυμα (...).» Το προσωπικό μου συμπέρασμα είναι πως οι παθογένειες του τμήματός μας θα συνεχίσουν να υφίστανται και με φόβο προβλέπω τη γιγάντωσή τους. Όντως αισθανόμουν περήφανος 6 χρόνια πριν (όντας πρωτοετής) που θα είμαι μέλος ενός ιστορικού πανεπιστημίου. Πλέον δηλώνω απογοητευμένος και αηδιασμένος πλήρως και έχω μοναδικό μου σκοπό να "παπαγαλίσω" 5 μαθήματα για να πάρω πτυχίο. Ο κύκλος της "γενιάς" μου έκλεισε άπραγος και συμμέτοχος σε αυτήν την καταστροφή. Με την "απουσία" μου κατηγορώ αμέσως κι εμένα τον ίδιο που έθρεψα αυτά τα θηρία. Ελπίζω οι επόμενες γενιές να τολμήσουν περισσότερα και να φέρουν την πολυπόθητη αλλαγή. Με εκτίμηση

    ΑπάντησηΔιαγραφή