Παρασκευή, 12 Ιανουαρίου 2018

Η .... κανονικότητα


Ο και συνάδελφος υπουργός Παιδείας μας έστειλε γράμμα και γραφή και δείτε τις μας υπόσχεται για το 2019 ανάμεσα στα άλλα θαυμαστά:

«Ρητός στόχος μας είναι εντός του 2019 να ισχύσει η αναπλήρωση όλων των θέσεων που κενώνονται λόγω συνταξιοδοτήσεων βάσει του κανόνα «ένας προς έναν», ώστε να επέλθει οριστικά η κανονικότητα στα ΑΕΙ». 

Ήθελα να ‘ξερα σε ποια εποχή ζει ο της Παιδείας υπουργός. Θεωρεί ο δυστυχής ή ο πονηρός ότι «η κανονικότητα» είναι να προσλαμβάνεται ένας καθηγητής στη θέση του αποχωρούντος;

Γιατί;

Για να διατηρήσουμε το άθλιο καθεστώς λειτουργίας ΑΕΙ και ΤΕΙ (τα οποία τα μετατρέπουμε και αυτά σε ΑΕΙ) σε κάθε ραχούλα της ελληνικής πατρίδας;

Για να ‘χει «κάθε πόλη και ΑΕΙ, κάθε χωριό και ΤΕΙ» κατά το αλήστου μνήμης «κάθε πόλη και στάδιο, κάθε χωριό και γυμναστήριο»;

Για να προσφέρουμε σε κάθε ελληνόπουλο που τελειώνει το Λύκειο και μια θέση στο ΑΕΙ (παρακαλώ όχι ΤΕΙ) έτσι ώστε το «χαρτί» να διατηρεί το όνειρο για μια θέση στο Δημόσιο;

Για να προσφέρουμε μια πλούσια γκάμα μαθημάτων «υποχρεωτικών», «προαιρετικών», «επιλογής», «υποχρεωτικών – επιλογής», «απλής επιλογής», «σύνθετης επιλογής», «ελεύθερης επιλογής» και πάει λέγοντας , έτσι  ώστε να δημιουργούμε επίζηλες θεσούλες ακαδημαϊκών δασκάλων στις πλάτες του Έλληνα φορολογούμενου;

Για να πλουτίσουμε τις γνώσεις των παιδιών μας με μαθήματα όπως: «Η σεξουαλική ζωή του βατράχου σε περίοδο ανομβρίας» ή «Η γαλλική σχολή καλογραιών Αγίου Ιωσήφ από της εμφανίσεως στον Πειραιά μεταξύ 1859 – 1940»;

Αυτή είναι η «κανονικότητα» που πρέπει «να επέλθει» κατά το δύσμοιρο υπουργό μας; Αυτά μας έφεραν στην κρίση. Στην πτώχευση. Αυτά θα αναστηλώσουμε; Τι κρίμα…

Παρασκευή, 5 Ιανουαρίου 2018

Ευχές και αντιγραφές



Καλή χρονιά λοιπόν. Με πρώτα την υγειά μας και μετά όλα τ΄ άλλα. Τα χιλιοειπωμένα. 

Και επειδή το κείμενο που επισυνάπτω ταυτίζεται με όλα όσα .... σέρνω στην «ελληνίδα μανούλα» ας το απολαύσουμε. Για να αρχίσει καλά η χρονιά. 

Είναι ένα κείμενο της Ρέας Βιτάλη στο Protagon.



Η μαμά Ελληνίδα
Ρέα Βιτάλη

Έτσι συμβαίνει με μεγάλη μερίδα ελληνίδων μαμάδων. Για παράδειγμα, καμαρώνουν το παιδί τους για κάθε τι. Υπερτιμώντας και υπερτονίζοντας, ό,τι πράττει. «Πώς σε λένε μωρό μου;», «Αλέξη». Θρίαμβος! Έτσι ανεβάζουν αυτόματα τις προσδοκίες και τους στόχους, sky is the limit. Μπορεί, ας πούμε, να το εμψυχώσουν να συναντηθεί με τον Κλίντον και να μιλήσει σε επενδυτές του εξωτερικού στα αγγλικά, που δεν γνωρίζει. «Γιατί δηλαδή; Πιο έξυπνοι είναι οι άλλοι από σένα; Μια χαρά θα τα πεις! Όταν θέλεις εσύ… Αχ, όταν θέλεις…».
Τα αποτελέσματα του δράματος που δημιουργεί το παιδί, δεν αναφέρονται ποτέ στο παιδί. Απαγορεύονται ρητώς, κάτι ανοησίες του τύπου… Οι ψευδαισθήσεις, οι εμμονές και η ανικανότητα του παιδιού σας, ξέρετε μαντάμ, κόστισε στον λαό πάνω από 100 δισεκατομμύρια ευρώ. Επίσης, υποθηκεύτηκε από το τέκνο σας, το σύνολο της Ελληνικής περιουσίας για 99 χρόνια… «Μωρ’ τι μας λέτε; Σιγά μην τα έκανε όλα αυτά το παιδί μου! Μην τους δίνεις αγόρι μου σημασία. Ο κόσμος είναι κακός. Μια χαρά τα πας. Για μένα είσαι νικητής. Εμείς, τη δουλειά μας θα κοιτάμε».
Το παιδί ξεθαρρεύει και μπορεί να φτάσει να πει «We ate the camel και μας έμεινε η queue…» και να χασκογελάει. «Εντάξει, έκανε ένα λάθος το παιδί, θα πέσουν να το φάνε; Αμάν πια! Δεν κοιτάνε τα χάλια τους».
Το παιδί αυτό ζει μια συνεχή παιδικοεφηβική ηλικία. Δηλώνει επαναστάτης, κομμουνιστής, βαφτίζει το παιδί του Ερνέστο, υποκλίνεται στους Αμερικανούς, θαυμάζει τον Μαδούρο, βγάζει το καπέλο στη Μέρκελ. Και η μαμά καμαρώνει ότι «είναι καλόκαρδο. Δεν έχει κακές σκέψεις για κανέναν. Στην καρδούλα του, τους χωράει όλους». Οι φίλοι του παιδιού, για τέτοιες μανούλες, είναι κυρίως για να τους λιθοβοληθούν την κατάλληλη στιγμή ως κύριους υπαίτιους και όχι για να νοιώθει ευθύνη το παιδί, για το ποιους επιλέγει για φίλους: «Αυτός ο Πάνος να δεις, θα το πάρει στον λαιμό του το παιδί. Πρέπει να τον αραιώνουμε σιγά σιγά. Αλλά πού να ξεκολλήσει τώρα αυτός… Που τον καλόμαθε ο γιος μου! Μέχρι τον Καρανίκα μάζεψε… Από τόσο δα που ήταν, αγαπούσε όλο τον κόσμο και την αλήθεια».
Με την αλήθεια και το ψέμα, το παιδί έχει θέμα. Καθώς επιβραβεύεται να λέει ψέματα, σωματοποιεί το ψέμα κάνοντας εξαιρετικές κολοτούμπες. Και όταν εν τέλει, ψέμα το ψέμα, το παιδί πάει να συναντηθεί με τους εφιάλτες της αλήθειας, δηλαδή με τις συνέπειες των πράξεων του και πλησιάζει η ώρα να γευτεί, μια, ακόμα και ευεργετική μπορείς να την πεις, γι΄αυτό, αποτυχία!… Τότε… Ποιος είδε τον Θεό και δεν τον φοβήθηκε. Μη σε ξεγελάει το χαμόγελό της. Με χαμόγελο τα κάνουν αυτά, τα «τελικά» φορτσαρίσματα, οι μάνες. Με χαμόγελο σφιχτό, παίρνουν την τύχη του παιχνιδιού στα δικά τους χέρια ενώ κοιτάνε το παιδί πλαγίως και κουνάνε το κεφάλι πέρα δώθε σαν ινδές χορεύτριες, «Κανένας δεν σε νοιάζεται όπως εγώ! Που άφησες τους άχρηστους, να κάνουν κουμάντο. Φτάνει! Δεν θα καθίσω άλλο, με σταυρωμένα τα χέρια Αλεξάκο. Εσύ είσαι αγνός, καλός και γενναιόδωρος μια ζωή… Μοιράζεις, μοιράζεις… Όχι! Όχι!».
Η μάνα Ελληνίς, λύνοντας τη σιωπή της μίλησε. Κόσμε! Αγαπημένε κόσμε της Ελλάδας μας! «Ο Αλέξης μου είναι καλό παιδί. Ο Αλέξης μου δεν πρόδωσε, δεν εξαπάτησε, δεν είπε ψέματα». Και τρίβοντας στα μούτρα μας, την απόλυτη, Μόνη, της μάνας Αλήθεια, ανακράζει (πάντα χαμογελώντας) «Ο ΣΥΡΙΖΑ πήρε την κυβέρνηση αλλά όχι την εξουσία». 23.751 θέσεις στο Δημόσιο εν μέσω πτώχευσης, άνευ εξουσίας. «Σιγά τ΄ αβγά! Πού έχετε και μούτρα και μιλάτε! Οι άλλοι προσλαμβάνανε μέχρι και καρέκλες!».
Υποκλίνομαι στην Ελληνίδα μάνα! Διαχρονικά. Κυρίως σε ρόλο συζύγου. Διαχρονικότερα.

Υ.Γ Το παιδί είπε: «Μα αυτά, τους τα λέω και ‘γω, μάνα», «Αλλιώς τα λέω εγώ! Σκάσε πια!» είπε, εκείνη και του αγρίεψε.


Πέμπτη, 16 Νοεμβρίου 2017

Άνευ τίτλου



Σκάψτε, χτίστε, μπαζώστε, νομιμοποιείστε .....

Τουλάχιστον μη ..... «μιξοκλαίτε»...

Τετάρτη, 11 Οκτωβρίου 2017

Ώρες συνάντησης με φοιτητές


ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Κατά το τρέχον χειμερινό εξάμηνο θα δέχομαι τους φοιτητές κατά τις ημέρες:

Δευτέρα: 4 - 6 μ.μ.

Τετάρτη: 10.45 - 11.15 π.μ.

Παρασκευή, 29 Σεπτεμβρίου 2017

Qui tacet consentit


Με το Τμήμα Δημόσιας Διοίκησης, έχω καιρό να ασχοληθώ. Όχι πως τα πράγματα βελτιώθηκαν και δεν έχω κάτι να πω. Κάθε άλλο. 
Σε ένα βαθμό όμως, η οικονομική κρίση λειτούργησε θεραπευτικά, λυτρωτικά θα έλεγα, αφού εξανάγκασε σε ένα στοιχειώδη εξορθολογισμό του προγράμματος σπουδών.

Παρά ταύτα όμως, όλες οι παθογένειες παραμένουν. Ήρθε και ο νέος, αισχρός νόμος του κ. Γαβρόγλου για να ολοκληρώσει το πισωγύρισμα στη δεκαετία του 1980.

Πέραν των γενικών στρεβλώσεων, ένα γεγονός που αφορά ειδικά το Τμήμα μας πρέπει να το αναδείξω ευρύτερα. 

Υπέπεσε στην αντίληψή μου βιβλίο που διανέμεται ως σύγγραμμα στους φοιτητές μας. Το βιβλίο είναι επιεικώς άθλιο. Άσκησα λοιπόν εγγράφως μια δίκαιη αλλά σκληρή κρητική του εν λόγω βιβλίου, την κοινοποίησα σε όλους τους συναδέλφους και τους κάλεσα να μη εγκρίνουμε τη διανομή του, αφού ο νόμος ρητά προβλέπει την έγκριση των διανεμόμενων βιβλίων από τη Γενική Συνέλευση του Τμήματος. Για να διασφαλίσω μάλιστα την αντικειμενικότητα, κάλεσα τους συναδέλφους μου, αν έχουν κάποια αντίρρηση ως προς την κριτική που άσκησα στο εν λόγω βιβλίο, να μου τη γνωστοποιήσουν για άρση ενδεχόμενου από εμένα λάθους. 

Ουδείς εξ αυτών αντέκρουσε την κριτική μου. ΟΥΔΕΙΣ. Τούτου δοθέντος, θα ανέμενε κανείς πως η Γενική Συνέλευση δεν θα ενέκρινε τη διανομή, δεχόμενη την κριτική μου. Αυτό επιτάσσει τουλάχιστον η λογική. 

Και όμως το βιβλίο εγκρίθηκε προς διανομή. Πως, από ποιους, θα ρωτηθείτε. Απλά με 3 ψήφους υπέρ και 1 κατά, το βιβλίο .....εγκρίθηκε. Θα μου πείτε: Μα καλά, τέσσερα είναι τα μέλη της Γενικής Συνέλευσης; Όχι βέβαια. Είκοσι τέσσερα είναι, αλλά, «να ρε παιδάκι μου, είναι καιρός τώρα να χαλάμε καρδιές;» Και πως δεν θα χαλάσουμε καρδιές; Με την απουσία μας. Με την σιωπή μας. Η μεθόδευση υπήρξε πλήρης. Το αίτημά μου να αναβληθεί η συζήτηση, έτσι ώστε να παραστούν τουλάχιστον οι συνάδελφοι που έχουν επιστημονική άποψη επί του θέματος, απορρίφθηκε.  

Οι Λατίνοι το έλεγαν σωστά: qui tacet consentit (όποιος σιωπά συναινεί).    

Πέμπτη, 21 Σεπτεμβρίου 2017

Πρόγραμμα εξετάσεων


Για την ταχύτερη και έγκαιρη ενημέρωση των υποψηφίων, αναρτώ και εδώ την Ανακοίνωση για τη διεξαγωγή των γραπτών εξετάσεων της Κατεύθυνσης «Εθνική και Ενωσιακή Διοίκηση».

                                                           ΑΝΑΚΟΊΝΩΣΗ

Καλούνται οι υποψήφιοι για την Κατεύθυνση «Εθνική και Ενωσιακή Διοίκηση» να προσέλθουν στις γραπτές εξετάσεις σύμφωνα με το παρακάτω πρόγραμμα:

1. Συνταγματικό Δίκαιο, 27/9/2017 και ώρα 16 -18 μμ.
2. Ευρωπαϊκό Δίκαιο, 28/9/2017 και ώρα 16 - 18 μμ.
3. Διοικητικό Δίκαιο, 2/10/2017 και ώρα 16 - 18 μμ.

Οι αίθουσες διεξαγωγής των εξετάσεων θα ανακοινωθούν αργότερα.

Από τις γραπτές εξετάσεις αποκλείονται οι παρακάτω υποψήφιοι, λόγω μη συνάφειας του βασικού τους πτυχίου με το αντικείμενο του ΜΠΣ. 

1. Μπαλτά Δήμητρα
2. Μπέλλου Ευφροσύνη
3. Σοφού - Αγγελοπούλου Αικατερίνη. 

Ο πρόεδρος της Συντονιστικής Επιτροπής
Καθ. Παπαγιάννης Δον. 

Τετάρτη, 13 Σεπτεμβρίου 2017

Από τις εικόνες του καλοκαιριού


Σε τραπέζι ταχυφαγείου στην Ηγουμενίτσα παρακάθονται η ευτραφής μαμά, μια φίλη της και ο σύζυγός της. Δίπλα στο τραπέζι και στην πλευρά της ευτραφούς μαμάς στέκει τροχήλατο καροτσάκι εντός του οποίου κείται μωρό που σε καμία περίπτωση δεν υπερβαίνει τους 18 μήνες.

Η ευτραφής μαμά έχει μπροστά της μια γιγαντιαία πιατέλα μακαρονάδας. Εφορμά επ’ αυτής- ομολογουμένως - με προσεκτικές κινήσεις. (Αρχικά την είχα μάλλον παρεξηγήσει για την ταχύτητα  των εφορμήσεων, αλλά η εγγύτερη παρατήρηση αποκατάστησε τα πράγματα στη σωστή τους διάσταση).

Συζητά με την παρέα της τα γνωστά. Για το που κατάντησαν τη χώρα οι πολιτικοί, που είναι όλοι κλέφτες, οι ξένοι και βεβαίως η Μέρκελ και ο Σόϊμπλε…...

Στο μωρό έχει δώσει ένα κινητό με σχετικά μεγάλη οθόνη. Το μωρό είναι πραγματικά απορροφημένο. Παρατηρεί σχεδόν σαν καρφωμένο την οθόνη. Καμιά άλλη αντίδραση. Πραγματικά αποσβολωμένο. Ανέκφραστα ρουφάει την οθόνη.

Η μαμά τείνει  κάπου – κάπου μια κουταλιά με μακαρόνια προς το στόμα του, αλλά το μωρό αδιαφορεί πλήρως. Είναι ολοκληρωτικά αφοσιωμένο στην οθόνη. Η μαμά δεν επιμένει. Το φορτίο της κουταλιάς καταλήγει στη στοματική της κοιλότητα.  Η σκηνή επαναλαμβάνεται για τουλάχιστον μισή ώρα. Η συζήτηση εντωμεταξύ είχε μεταφερθεί στο «σουρβάϊβορ»....

Το μωρό ακίνητο. Ανέκφραστο. Αποσβολωμένο. Καρφωμένο. Αφοσιωμένο στην οθόνη.

Ζητήθηκε ο λογαριασμός. Πληρώθηκε. Το καροτσάκι τέθηκε σε κίνηση από τη μαμά.


Το μωρό ακίνητο. Ανέκφραστο. Αποσβολωμένο. Καρφωμένο. Αφοσιωμένο στην οθόνη….