Πέμπτη, 2 Ιουλίου 2015

Καπετάνιος


Την ερχόμενη Κυριακή θα αποφανθούμε κυριαρχικά ως λαός για την τύχη της χώρας μας.

Εκείνη την ιερή στιγμή σας παρακαλώ όλους σας να σκεφτείτε τούτο:

Ένας καπετάνιος κρουαζερόπλοιου σας προσκαλεί με τύμπανα και με ταμπούρλα να τον ακολουθήσετε σε μια ασφαλή και υπέροχη κρουαζιέρα. Πείθεστε και επιβαίνετε. Το ταξίδι ξεκινάει σε γαλήνια νερά. Ξάφνου έρχεται τρικυμία, αν και όλα τα δελτία καιρού προειδοποιούσαν για το ξέσπασμα της φουρτούνας.

Εκείνη την κρίσιμη στιγμή, ο καπετάνιος αντί να πιάσει το πηδάλιο, το εγκαταλείπει και αρχίζει να συζητάει μαζί σας για το τι πρέπει να κάνει.

Μεθαύριο την Κυριακή θα ερωτηθείτε ακριβώς γι' αυτό. Εμπιστεύεστε αυτόν τον καπετάνιο;

Βάλτε το χέρι στην καρδιά σας και αποφασίστε.

ΥΓ. Ως νομικός που διακονεί την επιστήμη του δικαίου, δεν έπαψα να πιστεύω στην κρίση του δικαστηρίου που ίδρυσε ο Ελ. Βενιζέλος και ακούει στο όνομα: Συμβούλιο της Επικρατείας. Αναμένω. 

Τρίτη, 30 Ιουνίου 2015

...Παντός καιρού


Το προσέξατε στην ερτική πρωθυπουργική συνέντευξη; «Δεν είμαι πρωθυπουργός παντός καιρού» είπε. Γλώσσα λανθάνουσα ο δυστυχής. Είναι πρωθυπουργός μόνο για γαλήνια νερά. Όχι για φουρτούνες. Εκεί, ο δειλός, μεταφέρει την ευθύνη στο λαό.

Μη γελιόσαστε. Το πρόβλημα έχει ονοματεπώνυμο: Αλέξης Τσίπρας. Μπέρδεψε ο προφανώς ανεπαρκής την προεδρεία του 15μελούς με τη διακυβέρνηση της χώρας. 

Φίλος 3


Έχω ένα φίλο και τον πήρε το μάτι μου σε ένα σούπερ μάρκετ να αγοράζει βιαστικά μακαρόνια. Κάποια στιγμή τον έχασα. Τον εντόπισα σε λίγο μπροστά σε ένα ΑΤΜ. Πήρε ένα πενηντάρικο. Είχε πιστέψει ο δυστυχής τις διαβεβαιώσεις του Γαβρίλου ότι «capitals control ποτέ» και δεν έκανε τα κουμάντα του. Του φώναξα. Έκανε πως δεν μ' άκουσε. Έβαλε συνωμοτικά το 50ρικο στην τσέπη του και απομακρύνθηκε σκυθρωπός με γοργά βήματα. «Πρώτη φορά αριστερά» του φώναξα, αλλά έκανε και πάλι πως δεν μ' άκουσε. Ίσως σκεφτόταν ότι πέρυσι τέτοιο καιρό - επί γερμανοτσολιάδων -  ετοίμαζε τα ρούχα του για ένα ακόμα ταξίδι στο εξωτερικό. 

Διαχωριστικές γραμμές


Η κατάσταση περνάει πια στα χέρια μας.

Από τη μια μεριά: οι φασίστες, οι ψεκασμένοι, οι νεοκομουνιστές, οι μπαχαλάκηδες και τα λαμόγια της δραχμής.

Από την άλλη μεριά: όλοι εμείς. Που δουλεύουμε τίμια, που πληρώνουμε τους φόρους μας, που αισθανόμαστε Έλληνες και ταυτόχρονα Ευρωπαίοι, που κρατάμε τελικά την Ελλάδα όρθια. Με τη μεριά μας είναι και η μεγάλη πλειοψηφία των συμπατριωτών μας που ψήφισε ΣΥΡΖΑ. Είμαστε η σιωπηλή πλειοψηφία.

Μην έχετε καμιά αμφιβολία. Για ακόμα μια φορά θα κρατήσουμε την Ελλάδα όρθια. 

Κυριακή, 28 Ιουνίου 2015

Ώρες ευθύνης


1.  Οι κυβερνώντες με πρώτο τον πρωθυπουργό ευθέως προσπαθούν να υφαρπάξουν την ψήφο των πολιτών με δύο μεθοδεύσεις: με το ασαφές ερώτημα που θέτουν, παραβιάζοντας ευθέως το Σύνταγμα (για να ψαρέψουν σε θολά νερά) και απευθυνόμενοι όχι στη λογική των πολιτών αλλά στο συναίσθημα (όχι, 1940, Κούγκι, θεατρινίστικα δάκρυα, η Ελλαδάρα  που ποτέ δεν πεθαίνει, αλλά θυσιάζεται ηρωικώς και δεν συμμαζεύεται).

2.      2. Αυτοί οι αρρωστημένοι εγωισμοί έχουν ιστορικό προηγούμενο ως προς το που οδηγούν. Το 1920 ο Ελευθέριος Βενιζέλος δεν εκλέχτηκε ούτε καν βουλευτής και η σχηματισθείσα κυβέρνηση προκάλεσε δημοψήφισμα για την επαναφορά ή όχι του βασιλιά Κωνσταντίνου. Επικράτησε της λογικής ο φανατισμός. «Τον θέλουμε και θα τον φέρουμε» ήταν η υπερήφανη απάντηση των Ελλήνων απέναντι στην εχθρική στάση των συμμάχων μας για το βασιλιά. Τελικά τον έφεραν με ένα δημοψήφισμα 99% υπέρ της επιστροφής. Μαζί και τη μικρασιατική καταστροφή…..

3.       3. Το πραγματικό ερώτημα που τίθεται ενώπιον του ελληνικού λαού είναι σαφέστατο: «μαζί με τους Ευρωπαίους και τις συμμαχίες μας, ή μόνοι και ανάδελφοι». Ο Ελ. Βενιζέλος είπε κάποτε: «ποτέ δεν βασίστηκα στη δύναμη του ελληνικού στρατού, αλλά στις συμμαχίες που έχτιζα». 

4.      4    Οι Έλληνες έχουμε την επιλογή ή να παρασυρθούμε από το συναίσθημα και τον φανατισμό ή ψύχραιμα να σταθμίσουμε την κατάσταση. Μου είναι αδιανόητο να δω τη χώρα μου να αποχωρεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση και την Αλβανία, τα Σκόπια κ.λπ. να εντάσσονται σ’ αυτήν.  

5.     5.  Όσοι ισχυρίζονται ότι δεν μπορούν να μας διώξουν γιατί τάχα δεν υπάρχουν οι σχετικές διατάξεις, τους παρακαλώ να δουν πως ξωπέταξαν το Βαρουφάκη από το Γιούρογκρουπ.  


6.     6.   Ο λαός στη δημοκρατία είναι το ανώτατο όργανο. Έχει την ευθύνη των επιλογών του. Έχει το δικαίωμα στο λάθος. Τις συνέπειες όμως των λαθεμένων επιλογών θα τις πληρώσει αυτός και κανένας άλλος. Κανείς Έλληνας σήμερα δεν έχει το άλλοθι ότι τάχα δεν γνώριζε.  

Σάββατο, 27 Ιουνίου 2015

Ο επιθετικός προσδιορισμός


«Πολιτικός απατεών». «Πολιτικός τυχοδιώκτης». «Πολιτική δειλία». «Πολιτική πανουργία». «Πολιτικός τσαρλατινισμός». Ο επιθετικός προσδιορισμός γιατί προστίθεται; 

Πέμπτη, 25 Ιουνίου 2015

Η Σαουβή νοικοκυρά


Προτείνω στον κ. Τσίπρα στα συχνά ανταμώματα με την κ. Μέρκελ («go back madam Merkel» και διηγώντας τα να κλαις) να τη ρωτήσει για τη Σαουβή νοικοκυρά. Είναι το αγαπημένο απόφθεγμα της κας Μέρκελ, όταν αναφέρεται στο δημόσιο χρέος. «Έπρεπε να είχαν ρωτήσει τη Σαουβή νοικοκυρά. Θα τους είχε πει τη σοφή κουβέντα ότι δεν μπορείς να ξοδεύεις περισσότερα από αυτά που κερδίζεις».

ΥΓ. Οι Σαουβοί είναι γερμανικό φύλο στα νοτιοδυτικά της χώρας (κυρίως στη Βυρτεμβέργη) και θεωρούνται ιδιαίτερα οικονόμοι και νοικοκυραίοι.