Αυστηρώς... "οικογενειακόν"

Το κείμενο που ακολουθεί ... επιτρέπεται να αναγνωσθεί μόνο από τους  συλλειτουργούντες στο Τμήμα Δημόσιας Διοίκησης του Παντείου Πανεπιστημίου. Ταυτόχρονα ο περίεργος αναγνώστης για να καταλάβει, πρέπει να ξέρει, ότι με βάση το νόμο για τις αξιολογήσεις των πανεπιστημιακών Τμημάτων από επιστήμονες - αξιολογητές του εξωτερικού, το Τμήμα μας πρόσφατα αξιολογήθηκε. Εν όψει αυτής της αξιολόγησης το τι ... σκούπισμα, τι ... ξεσκόνισμα και τι .... κρύψιμο σκουπιδιών έπεσε δεν .... μολογιέται!.

Περιχαρής ο πρόεδρός του Τμήματος μας ανήγγειλε με επιστολή του ότι οι "οι αξιολογητές αναχώρησαν" και ότι ένας εξ αυτών μας χαρακτήρισε ως "μία ομάδα".

Απαντώντας στην εν λόγω επιστολή έγραψα στα μέλη ΔΕΠ του Τμήματός μας:

"Αγαπητά μέλη

Τα ευχάριστα νέα τα μάθατε: «Είμαστε μια ομάδα»!!! Μας  το επιβεβαίωσαν και οι αξιολογητές μας φεύγοντας και μας το μετέφερε θριαμβικά ο πρόεδρός μας. Κατά συνέπεια δεν έχουμε λόγο να το αμφισβητήσουμε. Άλλωστε το ξέραμε όλοι μας και το ‘χαμε κρυφό καμάρι. Σαν ομάδα έχουμε τους κανόνες μας, τους σεβόμαστε, δεν τους φανερώνουμε προς τα έξω. Τι άλλο χρειάζεται μια ομάδα;  Μπράβο μας λοιπόν. (Όχι Σοφία μου, δεν θα σου ζητήσω ευθύνες… Και εγώ δια της μη συμμετοχής μου, εμμέσως πλην σαφώς, έκρυψα τους κανόνες λειτουργίας της ομάδας μας….).  Ας κρατήσουν οι χοροί λοιπόν.  (Επειδή όμως είδα πολλά «συγχαρητήρια» να κυκλοφορούν, προτείνω να κρατήσουμε  και καμιά πισινή, μπας και μας την κάνουν γυριστή τελικά οι αξιολογητές στην Έκθεσή τους και εμείς  μείνουμε με τα … συγχαρητήρια στις οθόνες μας).

Αφού .... ουφ …. «οι αξιολογητές αναχώρησαν» όπως λυτρωτικά και πάλι μας ανήγγειλε ο πρόεδρός μας,  ας  μετρήσουμε  τις επιτυχίες μας, χαλαρώνοντας από την ένταση των στιγμών. Και δεν είναι λίγες....

Κρύψαμε στα κατώγια το βασικό κανόνα λειτουργίας μας, το εφτασφράγιστο μυστικό μας: «50% οικονομικά μαθήματα, 50% νομικά μαθήματα στο Πρόγραμμα Διδασκαλίας»!!!! Η τήρηση του κανόνα απαρέγκλιτη. Τώρα, αν η τήρηση του κανόνα  γεννάει …. κενταύρους και … γοργόνες εμάς τι μας νοιάζει; Εμάς μας ενδιαφέρει η τήρηση των ισορροπιών και οι σφαίρες επιρροής μας. Αυτό είναι το κυρίαρχο και γι’ αυτό λειτουργεί η ομάδα μας. Ελπίζω να μη το μυρίστηκαν οι αξιολογητές μας.  

Κρύψαμε στα κατώγια τις τερατογεννήσεις μας!!! Τι τέρας αλήθεια κι’ αυτό: «Οικονομικά μαθηματικά» ως υποχρεωτικό μάθημα στο πρώτο εξάμηνο και για τους προερχόμενους από το θεωρητικό πεδίο και ακολουθούντες την Κατεύθυνση «Δημόσιοι Θεσμοί»!!!!! Πόσα παιδάκια παλαβώσαμε αλήθεια και πόσα φροντιστήρια πλουτίσαμε;  Τι μας νοιάζει όμως εμάς; Ο κανόνας πρέπει να τηρηθεί: 50-50 και πέραν αυτού «γαία πυρί μιχθήτω». …..Του  Κωσταλέξη μάλλον ωχριά μπροστά μας!!

Σαν άξια του ονόματός της ομάδα κρύψαμε και τα κακουργήματά μας. Γιατί μη μου πείτε, αλήθεια αδέρφια, ότι δεν είναι κακούργημα να αναθέτουμε διδασκαλία σε μέλος ΔΕΠ της ομάδας μας,  που και με τη βούλα της Δικαιοσύνης δεν έχει διδακτορικό!!!! Τι να μας πουν τώρα  τα … Ζωνιανά…

Και να μη μιλήσω για τα πλημμελήματα. Η απόκρυψή τους άλλωστε δεν απειλείται με ποινή.  Τι σημασία έχει, αλήθεια, αν η πτωχευμένη Ελλάς πληρώνει πεφωτισμένους δασκάλους για να διδάξουν δυο – τρεις νοματαίους σε κάθε αίθουσα διδασκαλίας; « Φτωχό αρνί, παχιά ουρά» λένε θυμόσοφα στο χωριό μου. Ποιον απασχόλησε το πως γίνονται οι επιλογές στα μεταπτυχιακά μας; Τα μικρομάγαζά μας; Και όμως. Εμείς έχουμε κανόνα: ο καθένας κάνει ότι θέλει… Γιατί είναι το μαγαζάκι του.  Σιγά μη ξέρουν τίποτε οι εξ Εσπερίας …. αξιολογητές μας για Κανονισμούς Σπουδών.  Όταν εμείς χτίζαμε Παρθενώνες εκείνοι έτρωγαν βαλανίδια…… (Αλλά επειδή είναι … Έλληνες, ας κρατήσουμε και καμιά πισινή, όπως σας είπα παραπάνω…)

Ως ομάδα έχουμε και τις παρασπονδίες μας… Κάπου κάπου δεν τους τηρούμε τους κανόνες μας. Παραδείγματος χάριν μπαίνουμε στις αίθουσες διδασκαλίας  στα 4 πρώτα εξάμηνα και προπαγανδίζουμε την Κατεύθυνσή μας, δηλ. την Οικονομική, γιατί έτσι τα παιδιά μας θα γραφτούν στο ….. Εμπορικό Επιμελητήριο και θα βρουν  σίγουρα….. δουλειά!!!!! (έτσι όμως εμείς βρίσκουμε σίγουρα … ακροατήρια!! – σε είδα πονηρέ πολιτευτή. Μη κρυφογελάς…)

Συγχαρητήρια λοιπόν και από μένα αγαπητά μέλη της ομάδας. Είμαστε μια ομάδα και το αποδείξαμε. Στον κοινό κίνδυνο (εκεί φαίνονται οι ομάδες) λειτουργήσαμε όπως έπρεπε. Φανερώσαμε εκείνα που έπρεπε και κρύψαμε εκείνα που έπρεπε. Ας κρατήσουν οι χοροί. Και να ΄χουμε κατά νου: «Μας περιμένει πολλή και καλή δουλειά»…

Με θαυμασμό

Το μέλος της ομάδας

Δον. Παπ.

ΥΓ. 1. Η υπογραφή στοιχεί σε στοιχειώδεις συνωμοτικούς κανόνες.

ΥΓ. 2. Μη φοβάσαι συνάδελφε, δεν θα σε αποκαλύψω. Είμαστε ομάδα. Μας το είπαν και οι αξιολογητές μας. Μας το διεμήνυσε εγγράφως ο πρόεδρός μας. Άρα δεν είναι ψέμα. Είμαστε ομάδα. Πες εσύ ότι θέλεις ότι τάχα μου πρέπει να γίνουμε και Πανεπιστημιακό Τμήμα…..  Ανοησίες……."

Εξεταστέα ύλη

Η εξεταστέα ύλη σε όλα τα μαθήματα που διδάσκω σε προπτυχιακό επίπεδο είναι η παρακάτω:

Μάθημα: Εισαγωγή στο Ευρωπαϊκό Δίκαιο (3ο Εξάμηνο)

1. Η ιστορική εξέλιξη της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης

2. Κλασσικοί ευρωπαϊκοί διεθνείς οργανισμοί (Συμβούλιο της Ευρώπης)

3. Οι αρμοδιότητες της ΕΕ και οι αρχές της επικουρικότητας και αναλογικότητας

4. Η ευρωπαϊκή ιθαγένεια

5. Η προσχώρηση και η αποχώρηση από την ΕΕ

6. Τα όργανα της ΕΕ 

7. Η ενωσιακή έννομη τάξη (το πρωτογενές, το παράγωγο ενωσιακό δίκαιο, η άμεση ισχύς και η υπεροχή)

Μάθημα: Ευρωπαϊκό Δίκαιο (ενωσιακές ελευθερίες) (7ο Εξάμηνο)

1. Μορφές οικονομικής διεθνούς συνεργασίας

2. Η εσωτερική αγορά

3.  Η ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων 

4.  Η ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων

5. Η ελεύθερη κυκλοφορία των υπηρεσιών

6. Η ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων

7. Ο ανταγωνισμός στην ΕΕ

8. Οι κρατικές ενισχύσεις

9. Οι δημόσιες επιχειρήσεις και οι δημόσιες συμβάσεις

Μάθημα: Ειδικά θέματα Ευρωπαϊκού Δικαίου (7ο Εξάμηνο)

1. Οι συμφωνίες Schengen

2. Ο χώρος Ελευθερίας Ασφάλειας και Δικαιοσύνης

3. Η διάβαση των εσωτερικών συνόρων

4. Η διάβαση των εξωτερικών συνόρων

5. Η αστυνομική και δικαστική συνεργασία

6. Το άσυλο

7. Η μετανάστευση

Μάθημα: Ευρωπαϊκό Δίκαιο (Ενωσιακές πολιτικές) (8ο Εξάμηνο)

1. Η κοινή αγροτική πολιτική

2. Η περιβαλλοντική πολιτική

3. Η κοινωνική πολιτική

4. Η προστασία του καταναλωτή

5. Κοινή Εξωτερική Πολιτική και Πολιτική Ασφαλείας (ΚΕΠΠΑ και ΚΠΑΑ)

Μάθημα: Ευρωπαϊκή Έννομη Τάξη και ελληνικό Σύνταγμα (8ο Εξάμηνο)

1. Ενωσιακή έννομη τάξη

2. Η αυτονομία 

3. Η άμεση ισχύς 

4. Η υπεροχή

5. Η ενωσιακή έννομη τάξη και η διεθνής έννομη τάξη

6. Το Διεθνές Δίκαιο και το ελληνικό Σύνταγμα

7. Η αναγνώριση  και ο περιορισμός αρμοδιοτήτων κατά το ελληνικό σύνταγμα

8. Η νομολογία των ελληνικών δικαστηρίων

Η αγία ελληνική οικογένεια

Μέρες που είναι λοιπόν και με αφορμή τις αρλούμπες του Βύρωνα Πολύδωρα για τη σχέση του Έλληνα με την ιδιοκτησία, ας θυμηθούμε τι δήλωσε ο ίδιος ανήρ με αφορμή τις κατηγορίες που δέχθηκε, όταν τη μία και μοναδική μέρα που έμεινε πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων, την πρώτη και μόνη πράξη που υπέγραψε, ήταν ο διορισμός της κόρης του στη Βουλή!!. 

Απολαύστε τον...

«Δεν παριστάνω τον Αγαμέμνονα, ούτε διανοούμαι να θυσιάσω τη Μαργαρίτα μου. Δεν έκανα τίποτα παράνομο και τίποτα ανήθικο. Δεν θυσιάζω την άξια συνεργάτιδά μου. Δεν γίνομαι "θυσιαστής" της θυγατέρας μου για οποιουσδήποτε λόγους. Μάλιστα για έναν απόπλου αμφίβολο ούτως ή άλλως. Για να δείξω έμπρακτη μετάνοια για το κακό που δεν έκανα; Ή για να ενοχοποιήσω αδίκως την Μαργαρίτα μου που ποτέ και κανέναν δεν προκάλεσε παρά μόνο τους ασπάλακες των καταγωγίων και τούτο γιατί είναι κόρη μου; 

Αλλά και προπαντός δεν τη θυσιάζω, γιατί "έφτυσα αίμα" για να αναθρέψω τα παιδιά μου. Και δεν έχω στον κώδικά μου εγώ την οικογένεια και τα παιδιά μου σαν κάτι το θεωρητικό και κοσμικό. Την έχω σαν θρησκεία. Σαν κάτι ιερό. Και ακόμη, γιατί δεν επιτρέπω στον εαυτό μου να υποκύψει στις επιταγές-προσταγές των φαύλων υποκριτών και κηνσόρων. Δεν θα ήταν μόνον ήττα. Θα ήταν παραίτηση και παράδοση στους άτιμους για να σώσω… την τιμή μου. Κάτι σαν εκούσιος βιασμός. Όχι!». 

Έχω ή δεν έχω δίκιο λοιπόν, όταν ισχυρίζομαι ότι σ' αυτόν τον τόπο δεν πρόκειται ποτέ να καρπίσει η αρχή της αξιοκρατίας; Ο Βύρων εκφράζει πράγματι το σύνολο της ελληνικής κοινωνίας. Με λόγια σπαραξικάρδια, που σε κάνουν, ρε παιδί μου, λιώμα... Μέρες που είναι ... 

Διαφορές !!!

Το νέο το ξέρετε: η Ιρλανδία είναι η πρώτη χώρα που εξέρχεται από τα μνημόνια. Εκείνο όμως που δεν ξέρετε είναι ότι ο πρωθυπουργός της Ιρλανδίας Έντα Κένι απηύθυνε με την ευκαιρία διάγγελμα στον ιρλανδικό λαό. Ξέρετε ποιο ήταν ένα από τα πρώτα μελήματά του; Να ευχαριστήσει τους δανειστές για την παρασχεθείσα βοήθεια και να υπογραμμίσει ότι η λιτότητα θα συνεχιστεί!!!

Για φανταστείτε αντίστοιχη αντίδραση στην καθ' ημάς ανατολή; Μπορείτε; Εδώ είναι ... Βαλκάνια μπρε!!!!!

Πάμε στοίχημα;

Καθώς όλοι μένουν άναυδοι με το Μιχαλάκη το Λιάπη (ναι, ναι την έχει στο DNA του ο Έλληνας τη νομιμότητα), εμένα ο λογισμός μου φτερουγίζει στην αγία «ελληνική οικογένεια».

Γιατί; Γιατί η εν λόγω υπόθεση φωτογραφίζει  ευκρινέστατα την ελληνική κοινωνία. Το απόκρυφο όνειρό της. Να τακτοποιηθεί το παιδί. Σήμερα το δικό σου, αύριο το δικό μου. Πάνω και πέρα από ιδεολογίες και τα τοιαύτα, θέμα πρώτο: να τακτοποιηθεί το παιδί…..

Υπερβάλλω; Δείτε: η οικογένεια Καραμανλή έχει και άλλον κλώνο, πέραν των γνωστών, που κατά τις πληροφορίες του τύπου θα είναι υποψήφιος βουλευτής στις Σέρρες.

Πάμε στοίχημα λοιπόν, ότι η ελληνική κοινωνία (ο  Έλληνας ψηφοφόρος δηλαδή) θα εκλέξει αβίαστα, σχεδόν αυτονόητα, και αυτόν τον κλώνο στη Βουλή των Ελλήνων; Γιατί; Μα για να διατηρείται ζωντανή η κρατούσα αντίληψη και η εναγώνια προσμονή: σήμερα το δικό σου, αύριο το δικό μου….

ΥΓ. Άσχετο. Ο Παναγιώτης Λαφαζάνης, αυτός ο ένθερμος και μαχητικός υπέρμαχος της επιστροφής στη δραχμή, γιατί τις ….μικροοικονομίες του τις έχει κατατεθειμένες σε ελβετικά φράγκα και σε λίρες Αγγλίας; 

.... τουλάχιστον δυο φορές την ημέρα

Το αμφιθέατρο έχει τις δικές του χάρες. Τις δικές του εκπλήξεις. Έτσι, απ’ την αρχή της επικουρικότητας στο Δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η κουβέντα, χωρίς λόγο και αιτία, ξεστράτισε στην επικοινωνία γονιών και φοιτητών. Και το ερώτημα ουρανοκατέβατο: «πόσες φορές επικοινωνείς με τη μαμά;». «Τουλάχιστον δυο φορές την ημέρα», η αφοπλιστική και ειλικρινής απάντηση!!!!  Και η συγκεκριμένη πρακτική επιβεβαιώθηκε  σε ποσοστό που ξεπερνούσε το 70% των παρόντων.

Τουλάχιστον δυο φορές την ημέρα. …..

Δεν έχω καμιά αμφιβολία. Ολόκληρη η παθογένεια της ελληνικής κοινωνίας στο φοιτητικό αμφιθέατρο. Ο υπερπροστατευτισμός της ελληνικής οικογένειας σε όλο του το μεγαλείο. Η παθολογική αλληλεξάρτηση γονιών και κλώνων και οι εντεύθεν παραλυτικές της συνέπειες. Η ολοκληρωτική αφιέρωση στα παιδιά και στη φαμίλια και έξω από αυτή «γαία πυρί μιχθήτω». Η προφανής και ανατριχιαστική ανασφάλεια για ενήλικες και ακαδημαϊκούς άνδρες και γυναίκες.

Με συγχωρείτε αλλά σας παρακαλώ σκεφθείτε: σε μια τέτοια κοινωνία, μπορεί να καρπίσει η αρχή της αξιοκρατίας;

Ελληναρά, Ελληναρά, δεν θα γίνεις .. Αλβανός ποτέ !!

Στο αγαπημένο μου βουνό της Ηλιούπολης, απολαμβάνω το πρωινό μου τζόκινγκ. Τακτικά συναντάω έναν επίσης τακτικό περιπατητή (συχνά συνοδευόμενο από τη γυναίκα του). Το πρόσωπό του, είναι το κλασσικό πρότυπο της ελληνικής επαρχίας. Ξέρετε εσείς αυτό το πρόσωπο. Σκαμμένο από τη σκληράδα της ζωής. Αγριεμένο από το αντάμωμα με το χώμα και την πέτρα. Γι' αυτό και μου είναι απίστευτα συμπαθές. Λέω αυθόρμητα "καλημέρα" με ένα πλατύ χαμόγελο πάντα, όταν τον συναντάω. Μου το ανταποδίδει χωρίς κανένα φτιασίδωμα.

Αυτό το χαμόγελο όμως μετατράπηκε σε έναν ένθερμο θαυμασμό, όταν τον είδα κάποια μέρα, φορώντας γάντια της δουλειάς, να μαζεύει στο βουνό τα πλαστικά μπουκάλια και όλα τα απορρίμματα, που οι απαίδευτοι συμπατριώτες μας πετάνε όπου τους βολεύει. Από εκείνη την ημέρα, ψάχνω αφορμή για να του μιλήσω. Να του εκφράσω το θαυμασμό μου.

Χτες όμως το αντάμωμα δεν ήταν όπως το καθημερινό. Δεν ανταμώσαμε δηλ. face to face, όπως λένε οι σύγχρονοι επιδειξιομανείς συμπατριώτες μας. Δεν συναντηθήκαμε δηλ. από αντίθετες κατευθύνσεις. Προπορεύονταν (συνοδεύονταν από τη γυναίκα του) εμού και εγώ τους πλησίαζα εκ των όπισθεν. Όσο πλησίαζα άκουγα ευδιάκριτα τη συνομιλία τους. Τη φωνή τους. Μου ήταν αδιανόητο. Απίστευτο. Δεν πίστευα στ' αυτιά μου.  Δεν ήταν ελληνικά, αυτά που άκουγα.

Ήταν ... αλβανικά !!!!

Αν και δεν ομοιοκαταλεκτεί, μου ήρθε αυθόρμητα στο νου: Ελληναρά, Ελληναρά, δεν θα γίνεις Αλβανός ποτέ....