Πέμπτη 24 Ιουνίου 2010

«Όποιος στη μάχη πάει για να πεθάνει, στρατιώτη μου τον πόλεμο τον χάνει»

Ανένταχτε(η) στις φοιτητικές παρατάξεις φοιτητή και φοιτήτρια

Ο κομματικός στρατός ελαύνει. Φαίνεται γυμνασμένος, πειθαρχημένος, καλά αρματωμένος. Αλλά δεν είναι, απλά φαίνεται πως είναι. Μη φοβηθείς, μην αδιαφορήσεις. Πάρε τη σφεντόνα σου και πέταξε με δύναμη την ψήφο σου στην κάλπη. Θα τους καλύψομε τον ήλιο.

Υ.Γ. Οι εκλογές μετατέθηκαν λόγω της γενικής απεργίας την 29.6.2010, για την 30.6.2010 ημέρα Τετάρτη. Πρέπει να μείνεις στην Αθήνα μέχρι τότε, αν θέλεις να αλλάξομε κάτι στο Τμήμα μας.

Δευτέρα 17 Μαΐου 2010

Ο κ. Περεντίδης, η ακαδημαϊκή ηθική και δεοντολογία

Για να κατανοήσει πληρέστερα το σημερινό σημείωμα ο επισκέπτης της ιστοσελίδας, πρέπει να θυμηθεί την ανάρτηση της 12.4.2010 με τίτλο «Εκλογές στο Τμήμα Δημόσιας Διοίκησης: έργα και ημέραι του νεοεκλεγέντος προέδρου». Σ’ εκείνη την ανάρτηση έθιξα ένα θέμα σοβαρότατης παραβίασης της ακαδημαϊκής δεοντολογίας και ηθικής εκ μέρους του κ. Περεντίδη. Τόνιζα το αυτονόητο: δεν μπορείς να διορίζεσαι (άμεσα και έμμεσα) από το Γενικό Γραμματέα του Υπουργείου Παιδείας σε τρεις (επαναλαμβάνω) σε τρεις θέσεις στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου και στη συνέχεια να συμπράττεις καθ’ οιονδήποτε τρόπο στην εκλογή της κόρης του Γενικού Γραμματέα σε θέση μέλους ΔΕΠ. Θα διαφωνήσει κανείς ανά το πανελλήνιο και ανά τον κόσμο, ότι, αν έγινε κάτι τέτοιο, η ακαδημαϊκή δεοντολογία βιάστηκε κατά τον πιο αισχρό τρόπο;

Πριν συνεχίσω, θα δώσω ένα παράδειγμα τήρησης της δεοντολογίας στο Imperial College του Λονδίνου, σε ένα πανεπιστήμιο δηλ. με παγκόσμια ακτινοβολία. Ερευνητική εργασία στην οποία μετέχει και Έλληνας υποψήφιος διδάκτορας, κρίνεται από τον επιβλέποντα καθηγητή άξια να ανακοινωθεί σε διεθνές συνέδριο. Ο Έλληνας υπ. διδάκτορας παίρνει τη σαφή εντολή από τον καθηγητή του να αναζητήσει σχετικό διεθνές συνέδριο, με τη ρητή όμως εντολή να μη υποβάλλει την αίτηση, αν στην οργανωτική επιτροπή του συνεδρίου μετέχει καθηγητής, ο οποίος είναι «καθ’ οιονδήποτε τρόπο γνωστός στο Imperial College»!!!

Ας έρθουμε τώρα στα «καθ’ ημάς». Ο κ. Περεντίδης, όχι μόνο βίασε ανάλγητα την ακαδημαϊκή δεοντολογία και ηθική, αλλά συνεχίζει να ασχημονεί και μάλιστα προκλητικά. Πρέπει να πάρει επειγόντως την κατάλληλη απάντηση. Και η απάντηση θα είναι – πρέπει να είναι – σκληρή.

Στην ανάρτηση της 12.4.2010 ο κ. Περεντίδης δεν τόλμησε να αντιπαρατεθεί μαζί μου σε έναν ανοιχτό και τεκμηριωμένο διάλογο.Επιχείρησε όμως κάτι άλλο. Την 14.4.2010 κοινοποίησε ένα Σημείωμα προς τους συναδέλφους στο Τμήμα μας, όπου ισχυρίστηκε ότι: «…αποφεύγω τον διάλογο με τους ψευδολόγους και τους αυτοδιοριζόμενους τιμητές». Αυτό είναι πράγματι δικαίωμά του. Αλλά, αφού ως «ψευδολόγο» εννοεί προφανώς εμένα, πρέπει άμεσα να τεκμηριώσουμε εδώ και δημόσια ποιος είναι ο ψευδολόγος. Ως προς το ποιος είναι ο τιμητής, αυτό θα το αντιληφθεί πολύ σύντομα ο κ. Περεντίδης.

Γράφει στην παργ. 2 του Σημειώματός του ο κ. Περεντίδης κατά λέξη: «Παρά τα ψεύδη της κ. Παπαματθαίου στο «Βήμα» δεν είχα διοικητική εμπλοκή ούτε άλλη ανάμιξη στην εκλογή της κυρίας Ιωάννας Καραμάνου στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Ναυπλίου. Δεν ήμουν μέλος του Εκλεκτορικού της, ούτε μπορούσα να είμαι λόγω ειδικότητας, η ίδια είναι κλασσικός φιλόλογος. Στις προσωρινές Γενικές Συνελεύσεις, δηλ. στα μη αυτοδιοικούμενα Τμήματα, ο Προεδρεύων δεν εισηγείται σύνθεση εκλεκτορικού σώματος (αρμόδιος είναι ο Πρόεδρος της Διοικούσας Επιτροπής) και το τελευταίο συγκροτείται από το Υπουργείο Παιδείας, κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 5 του π.δ. 118/2003».

Ξαναδιαβάστε, Σας παρακαλώ, όσα λέει ο κ. Περεντίδης για να διαπιστώσετε «ιδίοις όμασι» τα ασύστολα ψεύδη του. Πανεπιστημιακός καθηγητής αυτός, που ασκεί δημόσιο λειτούργημα. Δεν είχε, λέει, καμιά διοικητική εμπλοκή ούτε άλλη ανάμιξη στην εκλογή της κόρης του Γενικού Γραμματέα, ούτε εισηγήθηκε τη σύνθεση του εκλεκτορικού, γιατί δεν είχε αρμοδιότητα.

Πάμε να δούμε τι ακριβώς έκανε ο κ. Περεντίδης από τα επίσημα Πρακτικά του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών και τα αντίστοιχα της Διοικούσας Επιτροπής, νομίμως και δεόντως επικυρωμένα!!!. Πρώτα όμως να ξαναθυμηθούμε: ο πατέρας, διορισμένος Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Παιδείας, η μητέρα διορισμένο μέλος και της Διοικούσας Επιτροπής του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου και της Προσωρινής Γενικής Συνέλευσης του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών. Ο κ. Περεντίδης διορισμένος στη Διοικούσα Επιτροπή από το Γενικό Γραμματέα και στη συνέχεια διορισμένος πρόεδρος στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Ναυπλίου, αλλά και αναπληρωτής πρόεδρος στο Τμήμα Ιστορίας της Καλαμάτας.

Προσέξτε παρακαλώ τώρα και τον τίτλο της διδακτορικής διατριβής της κόρης, της κας Ιωάννας Καραμάνου: «Euripides´ Danae and Dictys».


Το ΥΠΕΠΘ δίνει απλόχερα 4 θέσεις ΔΕΠ στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών προς προκήρυξη. Προσέξτε, παρακαλώ, τις ημερομηνίες: την 17 Μαρτίου 2005 συνεδριάζει υπό την προεδρία του κ. Περεντίδη η Προσωρινή Γενική Συνέλευση για να «αποφασίσουν» σχετικά με τις τέσσερις θέσεις ΔΕΠ. Αμέσως μόλις αρχίζει η συζήτηση και αφού παρακάμψει το πρώτο θέμα, ο κ. Περεντίδης λέει: «Σήμερα καλούμαστε να αποφασίσουμε για τέσσερις θέσεις ΔΕΠ σύμφωνα ... Έχω κάνει μια διερεύνηση, έχω κάνει κάποιες σκέψεις και θα ήθελα να προτείνω ως πρώτη θέση την «Αρχαία Ελληνική Τραγωδία» !!!! Αμέσως, με ... «το καλημέρα» ο κ. Περεντίδης, ασυγκράτητος,θέλει ως πρώτη την προκήρυξη της συγκεκριμένης θέσης. Προσέξτε παρακαλώ: θέση που να ταιριάζει 100% στο διδακτορικό της κόρης. Όταν κάποιο μέλος της Συνέλευσης, αμέσως μετά, προτείνει να γίνει κάποιος συσχετισμός με προηγούμενες θέσεις, ο κ. Περεντίδης παρεμβαίνει αμέσως και λέει: «Η προηγούμενη θέση ήταν ευρύτερη κάπως»!!!. Ο κ. Περεντίδης τη θέλει τώρα ... «στενότερη», για να ταιριάζει ακριβώς στα μέτρα της κόρης. Παρεμβαίνουν και κάποια άλλα μέλη της Συνέλευσης και ζητούν να διευρυνθεί το προς προκήρυξη γνωστικό αντικείμενο και με το αρχαίο δράμα, αλλά ο κ. Περεντίδης και η μητέρα Καραμάνου, απορρίπτουν προτάσεις για διεύρυνση του γνωστικού αντικειμένου και τελικά ο κ. Περεντίδης παρεμβαίνοντας λέει: «Να κλείσομε με αυτό το κεφάλαιο; «Αρχαία Ελληνική Τραγωδία» σε βαθμίδα του λέκτορα, Συμφωνούμε;».

Πως σας φαίνεται; Έκανε τίποτα ο κ. Περεντίδης; Πήρε τα σωστά μέτρα; Ζωγράφισε καλά το πορτραίτο της υποψήφιας; Νομίζω τέλεια. Και το γνωστικό αντικείμενο και η βαθμίδα ταιριάζουν «γάντι» στην κόρη. Μόνο το ... όνομα δεν έβαλαν, που να αρχίζει από «Καρ…» και να τελειώνει σε «…άνου» (…για να ευθυμήσομε και λίγο). Μάλιστα δε, όπως θα δούμε παρακάτω, πρόβλεψαν τέτοιο γνωστικό αντικείμενο, που ΚΑΝΕΝΑΣ καθηγητής σε ελληνικό πανεπιστήμιο δεν έχει.

Πάμε να δούμε τη συνέχεια. Τέσσερις μέρες αμέσως μετά, την 21 Μαρτίου 2005 συνεδριάζει για το ίδιο θέμα η Διοικούσα Επιτροπή!!! Είναι δυνατόν; Στο θεό που πιστεύετε: πότε γράφτηκαν τα Πρακτικά, πότε μπήκαν οι υπογραφές, πότε συγκλήθηκε η Διοικούσα Επιτροπή, πότε ορίστηκαν τα θέματα της ημερήσιας διάταξης; Αυτές είναι ταχύτητες … φωτός!!! Δρα τόσο αστραπιαία η Διοίκηση των Πανεπιστημίων μας και δεν το ήξερα; Στον κ. Περεντίδη έχω υποβάλλει αίτημα χορήγησης αντιγράφου Πρακτικών του Τμήματός μας και, αν και παρήλθαν 10 μήνες, δεν είναι ακόμα έτοιμα …..

Στη συνεδρίαση της Διοικούσας Επιτροπής φυσικά και αυτονόητα είναι παρόντες ο κ. Περεντίδης και η μητέρα Καραμάνου. Ας διαβάσομε το σχετικό Πρακτικό: «Ο Πρόεδρος της Προσωρινής Γενικής Συνέλευσης του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών, κ. Περεντίδης, αφού έλαβε το λόγο, παρουσίασε στα παρόντα μέλη απόσπασμα πρακτικού της ΠΓΣ του τμήματός του ... στην οποία αποφασίστηκε να προκηρυχθούν οι εξής τέσσερις θέσεις ΔΕΠ ... ως εξής: «Αρχαία Ελληνική Τραγωδία» στη Βαθμίδα του Λέκτορα …». Μετά από διαλογική συζήτηση τα μέλη της Διοικούσας Επιτροπής ομόφωνα αποφάσισαν να εγκρίνουν την προκήρυξη. Αλήθεια, μεταξύ μας: είχατε καμιά αμφιβολία μήπως δεν την ... ενέκριναν;

Πάμε παρακάτω. Η εγκριθείσα πρόταση πάει στο ΥΠΕΠΘ, όπου περιμένει ο Πατέρας!! Έχετε καμιά αμφιβολία μήπως το ΥΠΕΠΘ την απέρριπτε; Εγκρίνεται λοιπόν και από το Υπουργείο η προκήρυξη, δημοσιεύεται, η κόρη υποβάλλει υποψηφιότητα και έρχεται η ώρα για την κατάρτιση του Εκλεκτορικού Σώματος, που θα επιλέξει τον πλέον κατάλληλο υποψήφιο, και για τη σύνθεση του οποίου ο κ. Περεντίδης δεν είχε ... «καμιά ανάμιξη», όπως ήδη γραπτώς μας βεβαίωσε.

Την 6 Φεβρουαρίου 2006 ο πρόεδρος κ. Περεντίδης είναι πανέτοιμος. Έχει συγκαλέσει την Προσωρινή Γενική Συνέλευση για να ορίσουν το εκλεκτορικό. Θαυμάστε παρακαλώ τα λεχθέντα mot à mot από τον κ. Περεντίδη στη σελ. 16 του Πρακτικού, που φέρει φαρδιά – πλατιά την υπογραφή του: «Εδώ θέλω την προσοχή σας και θέλω να σας παρακαλέσω την κατανόησή σας για να ελέγξουμε σωστά την προεργασία που έχω κάνει... Έχω εργαστεί την τελευταία εβδομάδα και σας έχω έτοιμη πρόταση την οποία θα σας διαβάσω αναλυτικά για κάθε γνωστικό αντικείμενο... Σε κανένα Τμήμα της χώρας δεν διαπιστώνεται ότι υπηρετεί Καθηγητής ή Αναπληρωτής Καθηγητής με το ίδιο γνωστικό αντικείμενο «Αρχαία Ελληνική Τραγωδία». Γι’ αυτό λοιπόν το γνωστικό αντικείμενο, που κανένας άλλος καθηγητής στην Ελλάδα δεν έχει παρόμοιο, ο κ. Περεντίδης πρότεινε 16 ονόματα, από συγγενή γνωστικά αντικείμενα.

Δεν είναι εκπληκτικό; Είχε έτοιμη από το σπίτι του τη σύνθεση του εκλεκτορικού και τόλμησε να ισχυριστεί δημόσια και εγγράφως ότι δεν είχε καμιά ανάμιξη στη σύνθεσή του!!! Ακολουθεί συζήτηση και κάποια μέλη της Συνέλευσης προτείνουν κάποια νέα ονόματα για να μπουν στο εκλεκτορικό. Ο κ. Περεντίδης αρνείται επίμονα και σε κάποια στιγμή λέει: «Σας παρακαλώ μην με βάζετε να ξαναδουλέψω. Ήδη έχομε επαρκέστατο αριθμό». Είχε πράγματι εξαντληθεί ο συμπαθής. Όταν όμως ένα μέλος προτείνει και τον καθηγητή Στεφανόπουλο, θαυμάστε ακαριαία απάντηση του κ. Περεντίδη, αυτού που δεν είχε καμιά ανάμειξη. Στο θεό που πιστεύετε, διαβάστε και σας βεβαιώνω πως βλέπετε μια χαρά: «Ειδικά για τον κύριο Στεφανόπουλο: Επειδή με την μητέρα μίας εκ των υποψηφίων έχει ανταλλάξει αρνητικές βιβλιοκρισίες, γεγονός που μπορεί να δημιουργήσει υπόνοια έχθρας, καλύτερα να μην αφήσουμε να εμπλακεί το τμήμα σε ζητήματα και διαδικασίες εξαίρεσης για προσωπικούς λόγους και να αποφύγουμε διενέξεις. Ούτως ή άλλως ο κατάλογος είναι πλήρης, επαρκής και με νόμιμη σύνθεση. Εάν ο κ. Στεφανόπουλος διαφωνεί με τα όσα ανέφερα, μπορεί να μου κάνει μήνυση».

Είδατε λεονταρισμός; Μέχρι και μηνύσεις ήταν έτοιμος να δεχθεί!!! Από πού όμως και πως τα γνώριζε αυτά ο κ। Περεντίδης; Πως γνώριζε «αρνητικές βιβλιοκρισίες» σε ένα ξένο γι’ αυτόν γνωστικό αντικείμενο; Και αν κάποιος έκανε «αρνητική βιβλιοκρισία» για το έργο της μητέρας, αυτό απαγορεύεται και τον αποκλείει αυτόματα από την κρίση της κόρης; Τότε να επιλέγονται μόνο όσοι κάνουν «θετικές βιβλιοκρισίες»!!!.... Επειδή φοβάμαι, ότι δεν θα συγκρατήσω το θυμό μου, πάμε γρήγορα παρακάτω, για να τελειώνει αυτή η εμετική ιστορία.

Θαυμάστε: Σε 14 μέρες, την 20.2.2006 συνεδριάζει η Διοικούσα Επιτροπή!! Κατερρίφθησαν όλα τα σχετικά ρεκόρ χρόνου. Από το σχετικό Πρακτικό διαβάζομε, ότι επικυρώνεται ο προταθείς από τον κ. Περεντίδη πίνακας μελών για το εκλεκτορικό και προστίθενται και κάποια άλλα ονόματα, μεταξύ των οποίων και του κ. Στεφανόπουλου, προφανώς για επίδειξη αμεροληψίας... Η συνέχεια δεν έχει σημασία, ειδικά σε ότι αφορά τον κ. Περεντίδη. Εκτέλεσε το έργο του …. άψογα!!

Φίλε επισκέπτη

Αυτός είναι ο κ. Περεντίδης. Που δεν είχε καμιά διοικητική εμπλοκή, ούτε άλλη ανάμιξη στην εκλογή της κυρίας Ιωάννας Καραμάνου, ούτε εισηγήθηκε τη σύνθεση του εκλεκτορικού!!!. Αυτός ο πανεπιστημιακός καθηγητής που ποδοπάτησε κάθε έννοια ακαδημαϊκού ήθους, κάθε έννοια ακαδημαϊκής δεοντολογίας είχε το θράσος να με χαρακτηρίσει ως «ψευδολόγο». Αυτός που ψευδολογεί αδιάντροπα και προσπαθεί να εξαπατήσει τους συναδέλφους μας με τα ασύστολα ψεύδη του. Αυτός ο πανεπιστημιακός καθηγητής θέλει να είναι πρόεδρος στο Τμήμα μας. Στο Τμήμα Δημόσια Διοίκησης. Δεν θα συνεχίσω, γιατί όποιος – κατά τον Αριστοτέλη – λαμβάνει δίκαιη αφορμή για να οργιστεί και δεν οργίζεται, είναι ανήθικος. Ανηθικότητα δεν θα επιτρέψω στον εαυτό μου. Η ΟΡΓΗ ΜΟΥ ΔΕΝ ΣΥΓΚΡΑΤΕΙΤΑΙ. Σταματώ, γιατί αν συνεχίσω, θα υπερβώ τα όρια της ευπρέπειας. Μονάχα μια λέξη: ΑΙΔΩΣ.

ΥΓ. Επιμένω στην ερώτηση: το «κώλυμα» δεν ήρθη ακόμα; Θα απαντήσει ο κ. Περεντίδης; Για να διαπιστώσουμε ακόμα μια φορά ποιος ψεύδεται ……

Δευτέρα 3 Μαΐου 2010

Στου κακού τη σκάλα ...

Στην εκτεταμένη σαπίλα που μας περιβάλλει, φυσικό μου φαίνεται να αναζητεί κάποιος μικρές οάσεις στο χώρο του πανεπιστημίου, όπου η αναζήτηση της γνώσης, η έρευνα για το καινούργιο, η πρωτοπορία της διανόησης, το ακαδημαϊκό ήθος θα λάμπρυναν και θα καθοδηγούσαν το δύσμοιρο τούτο τόπο.

Τι κρίμα όμως, οάσεις δεν υπάρχουν πια. Και αυτό είναι το δράμα μας σήμερα. Οι χώροι, που όταν ήμουν παιδί τους θεωρούσα ιερούς και σχεδόν άβατους, που ένοιωθα δέος έστω και να προφέρω λέξεις, όπως π.χ. «σύγκλητος», «σώμα εκλεκτόρων», «πρύτανης», τώρα πια ξεθώριασαν. Απαξιώθηκαν μέσα μου σχεδόν πλήρως. Βλέπω μπροστά μου μια απέραντη έρημο.

Ελάτε να δούμε μαζί και τούτη την ιστορία και πείτε μου αν έχω δίκιο να καταλαμβάνομαι από απέραντη μελαγχολία. Πάλι στο μικρόκοσμο του Παντείου Πανεπιστημίου. Προσέξτε παρακαλώ τις ημερομηνίες.

Την 8η Μαΐου 2009 δημοσιεύεται απόφαση του Αρείου Πάγου με την οποία απορρίπτεται αναίρεση καθηγητή του Τμήματος Δημόσιας Διοίκησης και έτσι η τελεσίδικη καταδίκη του για διάπραξη του πλέον επονείδιστου εγκλήματος, που μπορεί να διαπράξει πανεπιστημιακός δάσκαλος (κλοπή πνευματικής ιδιοκτησίας), κατέστη αμετάκλητη. (Δεσμευτήκαμε ότι θα λέμε ονόματα, αλλά εν προκειμένω και στο βαθμό που υπήρξε καταδίκη από τη Δικαιοσύνη, το όνομα δεν χρειάζεται. Η τιμωρία είναι υπέρ αρκετή).

Την 1η Ιουνίου 2009 ο αμετακλήτως καταδικασθείς καθηγητής ζητάει από το Τμήμα Δημόσιας Διοίκησης ... ετήσια εκπαιδευτική άδεια εσωτερικού !!!

Την 29η Ιουνίου 2009 ο πρύτανης του Πανεπιστημίου μας, πρώην πρόεδρος του Τμήματος Δημόσιας Διοίκησης, ενεργό μέλος της Γενικής Συνέλευσης του Τμήματος, καθηγητής του Συνταγματικού Δικαίου κ. Τσίρης (έχουν σημασία όλες οι παραπάνω ιδιότητες) πληροφορείται εγγράφως, με συνημμένες την τελεσίδικη καταδικαστική απόφαση του Εφετείου και την απορριπτική του Αρείου Πάγου, την αμετάκλητη καταδίκη του στενού συναδέλφου του. (Διαψεύσεις και άλλες παρεμφερείς αηδίες δεν γίνονται δεκτές ... Απλά, για την υποβοήθηση οποιουδήποτε δυσπιστούντος, γνωστοποιώ το έγγραφο: φέρει αριθμό πρωτοκόλλου 3166/29-6-09 του Παντείου Πανεπιστημίου). Το ίδιο έγγραφο κοινοποιείται ταυτόχρονα και στον πρόεδρο του Τμήματος, με τη σαφή μάλιστα παράκληση «να φέρει το θέμα προς συζήτηση στη Γενική Συνέλευση του Τμήματος». Παραλήπτης της κοινοποίησης ο αναπληρωτής πρόεδρος καθηγητής κ. Στ. Περεντίδης.

Την 18η Σεπτεμβρίου 2009 θαυμάστε αντίδραση πανεπιστημιακών ανδρών: Ο αναπληρωτής πρόεδρος του Τμήματος καθηγητής Στ. Περεντίδης, πρόεδρος της Γενικής Συνέλευσης, φέρει την υποβληθείσα αίτηση του αμετακλήτως καταδικασθέντος στη Γενική Συνέλευση προς έγκριση, αποκρύπτει (επαναλαμβάνω) Α-ΠΟ-ΚΡΥ-ΠΤΕΙ το έγγραφο με το οποίο του γνωστοποιήθηκε η αμετάκλητη καταδίκη από τα μέλη της Συνέλευσης (άρθρο 259 Ποινικού Κώδικα, παράβαση καθήκοντος) και η Γενική Συνέλευση, μη γνωρίζοντας την αμετάκλητη καταδίκη, εγκρίνει την εκπαιδευτική άδεια. Με αυτήν την άθλια μεθόδευση (βασανίστηκα να βρω επιεικέστερο χαρακτηρισμό αλλά δεν βρήκα) ο καθηγητής κ. Περεντίδης υφαρπάζει την έγκριση της Γενικής Συνέλευσης (άρθρο 220 Ποινικού Κώδικα, υφαρπαγή ψευδούς βεβαιώσεως).

Έξι ακριβώς μέρες μετά, την 24η Σεπτεμβρίου 2009 (...βρε τι ταχύτητες είναι αυτές; Κάποτε ένα έγγραφο, που με αφορούσε, έκανε …. δύο μήνες για να πάει από τη Γραμματεία μας στον αποκάτω όροφο!) ο πρύτανης κ. Τσίρης ... ξεχνάει το υπ. αρθ. 3166/29.6.2009 έγγραφο, με το οποίο του κοινοποιήθηκαν οι σχετικές αποφάσεις της Δικαιοσύνης, ξεχνάει (vertigo;) την αμετάκλητη καταδίκη του στενού συναδέλφου του (όταν ολόκληρο το Πάντειο βοά) και υπογράφει φαρδιά – πλατιά την υπ. αρθ. 54/24-9-2009 Απόφασή του, με την οποία χορηγεί την αιτηθείσα και «ούτω πως» εγκριθείσα εκπαιδευτική άδεια!! (τουλάχιστον ο μισός Ποινικός Κώδικας πληρούται…).

Χρειάζονται σχόλια; Μένει ή δεν μένει άφωνος ο αναγνώστης; Μπορεί κανείς να σιωπήσει μπροστά σε τούτη την κατρακύλα στου κακού τη σκάλα; Θέλετε και το κερασάκι στην τούρτα; Δείτε: την 4η Φεβρουαρίου 2010 ο αμετακλήτως καταδικασθείς και σε εκπαιδευτική άδεια ευρισκόμενος καθηγητής υποβάλλει αίτηση συνταξιοδότησης. Την 17η Φεβρουαρίου 2010 ο κ. πρύτανης θυμάται ξαφνικά την αμετάκλητη καταδίκη και παραπέμπει τον καταδικασθέντα στο αρμόδιο Πειθαρχικό Συμβούλιο!!! Θα ρωτηθείτε: γιατί τόσο όψιμα ο κ. Τσίρης θυμήθηκε την αμετάκλητη καταδίκη; Α, αυτό είναι άλλου παπά Ευαγγέλιο...

Φίλε επισκέπτη

Νιώθω μια απίστευτη απογοήτευση. Στερεύουν τα λόγια. Μονάχα τούτο μπορώ: να κάνω μια έκκληση στους δύο κυρίους. Στον κ. Τσίρη (πρύτανη) και στον κ. Περεντίδη (παρανόμως εκλεγέντα πρόεδρο): φύγετε αμέσως. Τώρα. Χτες. Αύριο θα είναι πολύ αργά ... Δεν έχετε το δικαίωμα να διασύρετε το Πανεπιστήμιό μας και το Τμήμα μας. Το Πανεπιστήμιό μας το τίμησαν εξέχουσες προσωπικότητες της πνευματικής ζωής του τόπου μας και το λάμπρυναν με την παρουσία τους. Δεν έχετε το δικαίωμα να αμαυρώνετε μια λαμπρή ιστορία. Οι φοιτητές μας, πρωτίστως, δεν σας χρωστούν τίποτε, όταν ευτελίζετε κατ’ αυτόν τον τρόπο το πανεπιστήμιο που φοιτούν. Έχετε μια και μοναδική υπηρεσία να τους προσφέρετε: ΦΥΓΕΤΕ ΤΩΡΑ.

Υ.Γ. Ερώτηση: εκείνο το … έρμο το «κώλυμα» ακόμα δεν ήρθη; ... Πονόδοντος πάντως δεν ήταν ...

Δευτέρα 12 Απριλίου 2010

Εκλογές στο Τμήμα Δημόσιας Διοίκησης: «Έργα και ημέραι» του νεοεκλεγέντος προέδρου

Ως τρίτο μέρος της ….. τριλογίας μου για τις εκλογές στο Τμήμα Δημόσιας Διοίκησης, ανάρτησα σε τούτη την ιστοσελίδα ένα κείμενο με τίτλο: Εκλογές στο Τμήμα Δημόσιας Διοίκησης: «Έργα και ημέραι» του νεοεκλεγέντος προέδρου ή «Μια εισαγωγή στην ιστορία του θεσμού του κουμπάρου!».

Για τη συγγραφή εκείνου του κειμένου ανέτρεξα σε τρεις πηγές. Στην ιστοσελίδα του ίδιου του κ. Περεντίδη στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, σε ένα κείμενο του καθηγητή στο City University of New York κ. θ. Λαζαρίδη και σε ένα δημοσίευμα της εφημερίδας το ΒΗΜΑ.

Από τα κείμενα αυτά προέκυπτε ότι ο κ. Περεντίδης, αφού ξεκίνησε την ακαδημαϊκή του καριέρα στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο, «μετακινήθηκε» σε θέση αν. καθηγητή στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας. Αμέσως μετά την εκλογική νίκη της Νέας Δημοκρατίας το 2004, διορίστηκε από το Υπουργείο Παιδείας και με Γενικό Γραμματέα τον καθηγητή κ. Καραμάνο, μέλος της Διοικούσας Επιτροπής στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου. Στην ίδια Διοικούσα Επιτροπή μετέχει και η κα Ξανθάκη – Καραμάνου Γεωργία, σύζυγος του κου Γενικού Γραμματέα και καθηγήτρια Τμήματος Φιλολογίας ΕΚΠΑ.

Θαυμάστε τη συνέχεια: η συγκεκριμένη Διοικούσα Επιτροπή «διορίζει» τον κ. Περεντίδη Πρόεδρο της Προσωρινής Γενικής Συνέλευσης του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών που εδρεύει στο Ναύπλιο και – απολαύστε – αναπληρωτή πρόεδρο της Προσωρινής Γενικής Συνέλευσης του Τμήματος Ιστορίας, Αρχαιολογίας και Διαχείρισης Πολιτισμικών αγαθών με έδρα την Καλαμάτα !!. Αποτελεί αυτό ναι ή όχι φαινόμενο ….. περιχώρησης στο πρόσωπο του κου Περεντίδη; Στις αντίστοιχες θέσεις του Προέδρου και αναπληρωτή προέδρου των εν λόγω Τμημάτων διορίζεται η κα Ξανθάκη – Καραμάνου, σύζυγος του κου Γενικού Γραμματέα!!!

Την αναξιοκρατία, το νεποτισμό και την κομματική ρουσφετολογία αναδείκνυε και το σχόλιο του καθηγητή Θ. Λαζαρίδη, αναφέροντας ειδικά τον κ. Περεντίδη ως παράδειγμα για τον συγκεκριμένο διορισμό. Διαβάστε Σας παρακαλώ τι ανέγραψε στην ιστοσελίδα του ο κ. Λαζαρίδης, ο οποίος καταλήγει στο σχόλιό του : «… μήπως προσπαθούν να οικοδομήσουν γαλάζιες πλειοψηφίες στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου; Με αυτά που βλέπω έχω γίνει πολύ καχύποπτος».

Στο ΒΗΜΑ της 14.1.2007 δημοσιεύθηκε σειρά βαρύτατων καταγγελιών για τον τότε Γενικό Γραμματέα του Υπουργείου Παιδείας κ. Καραμάνο. Ειδικά σε ότι αφορά τον κ. Περεντίδη το ΒΗΜΑ έγραφε: «Η κόρη του ζεύγους, Ιωάννα Καραμάνου, έχει πρόσφατα εκλεγεί σε θέση λέκτορα στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου όπου διοικεί - μεταξύ άλλων - η μητέρα της, ενώ τα εκλεκτορικά του σώματα εγκρίνει το υπουργείο Παιδείας όπου διοικεί - μεταξύ άλλων - ο πατέρας της. Η κυρία Ιωάννα Καραμάνου έχει εκλεγεί λέκτορας στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, πρόεδρος του οποίου και μέλος της προσωρινής του γενικής συνέλευσης έχει εκλεγεί ο κουμπάρος του ζεύγους Καραμάνου, καθηγητής κ. Σταύρος Περεντίδης. Πληροφορίες αναφέρουν ότι και ο κ. Περεντίδης επιθυμεί να μετακληθεί από το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, όπου βρίσκεται η οργανική του θέση, σε πανεπιστήμιο των Αθηνών».

Το κείμενο αφήνει άφωνο τον αναγνώστη. Παρά ταύτα δήλωνα ρητώς ότι δεν μπορούσα να υιοθετήσω τα αναγραφόμενα, αν δεν είχα πλήρεις αποδείξεις. Καλούσα για το λόγο αυτό τον κ. Περεντίδη να διαψεύσει αμέσως τη σχέση κουμπουριάς που επικαλούνταν το δημοσίευμα. Ο κ. Περεντίδης σιώπησε. Αντίθετα, δέχθηκα την 8.4.2010 ένα σχόλιο στην ιστοσελίδα από την κ. Ιωάννα Καραμάνου, η οποία μου ζητούσε να διαγράψω το όνομά της από την ιστοσελίδα, γιατί δεν ήθελε να έχει ανάμειξη στα εσωτερικά του Παντείου Πανεπιστημίου και ότι η εκλογή της ήταν καθαρή. Τη σχέση όμως κουμπαριάς του κ. Περεντίδη με τους γονείς της δεν την διέψευδε …..

Το σχόλιο με προβλημάτισε ιδιαίτερα και με ώθησε να ψάξω περαιτέρω. Ψάχνοντας τώρα με το όνομα «Καραμάνου» εντόπισα νεότερο δημοσίευμα της εφημερίδας το ΒΗΜΑ της 21.1.2007, στο οποίο η υπεύθυνη δημοσιογράφος έγραφε ότι υπήρξε επιστολή του κ. Περεντίδη με την οποία διέψευδε τη σχέση κουμπαριάς, όπως επίσης και επιστολή του κ. Καραμάνου, ο οποίος αρνούνταν επίσης την εν λόγω σχέση.

Στο βαθμό που εντόπισα τη διάψευση ήμουν άμεσα υποχρεωμένος να διαγράψω την ανάρτηση τουλάχιστον στην αρχική της διατύπωση. Οφείλω δε να ζητήσω συγγνώμη, για το αναγραφέν, ότι αναζήτησα διάψευση της σχέσης «κουμπαριάς» και δεν βρήκα πουθενά. Διάψευση της σχέσης τελικά υπήρξε, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι είναι και αληθινή. Το ερώτημα είναι κρισιμότατο και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω. Καταρχήν όμως δέχομαι τη διάψευση και για το λόγο αυτό τροποποιώ στο συγκεκριμένο σημείο την ανάρτηση.

Σε κάθε περίπτωση όμως το τεράστιο ηθικό και δεοντολογικό ερώτημα παραμένει αναλλοίωτο και ανεξάρτητα από τη σχέση της κουμπαριάς, που απλά επιδείνωνε την όλη κατάσταση : μπορεί όχι μόνο νομικά, αλλά ηθικά και δεοντολογικά, ο πανεπιστημιακός δάσκαλος να μετέχει σε εκλεκτορικό σώμα, όταν κρίνεται η κόρη του Γενικού Γραμματέα του Υπουργείου Παιδείας και στο εν λόγω σώμα ο πανεπιστημιακός δάσκαλος δεν έχει εκλεγεί αλλά έχει διοριστεί έμμεσα από το Υπουργείο Παιδείας, το οποίο διοικείται μεταξύ άλλων και από τον Γενικό Γραμματέα, τρίτο στην ιεραρχία του Υπουργείου; Ο κ. Περεντίδης «διορίστηκε» αμέσως μετά το διορισμό του Γενικού Γραμματέα κου Καραμάνου και μάλιστα προκλητικά σε τρεις θέσεις του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, έχοντας ως άμεσο συνεργάτη του στις εν λόγω θέσεις τη γυναίκα του κου Γενικού…..

Τι αναδύουν όλα αυτά; Δεν αναδύουν ευνοιοκρατία, κομματισμό, νεποτισμό; Ο πανεπιστημιακός δάσκαλος οφείλει, πρωτίστως δια του παραδείγματός τους να εκπέμπει ήθος και έθος σκέψης। Να εμπνέει τους φοιτητές και αυριανούς πνευματικούς καθοδηγητές της κοινωνίας μας με το παράδειγμά του, με αφοσίωση στις ηθικές και δεοντολογικές αρχές. Το νόμιμο δεν είναι πάντοτε και ηθικό, και αυτό το έζησε στο πετσί της πρόσφατα η ελληνική κοινωνία.

Δείτε τώρα τη συνέχεια. Αμέσως μετά την εκλογική ήττα της Νέας Δημοκρατίας ο κ. Περεντίδης «φεύγει» από τις θέσεις στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου και ερχόμενος στο Πάντειο, εκλέγεται σε ελάχιστο χρονικό διάστημα αναπληρωτής πρόεδρος στο Τμήμα. Μετά την παραίτηση του Προέδρου ασκεί παράνομα τα καθήκοντα του αναπληρωτή, για μακρύ χρονικό διάστημα, και στις αναγκαστικά προκηρυχθείσες πρόωρες εκλογές, μετέχει ως υποψήφιος πρόεδρος χωρίς, να παραιτηθεί από αναπληρωτής πρόεδρος ….. Εκλέγεται έτσι παράνομα, αφού σε μια ακόμα μορφή … περιχώρησης, ενδύεται τον μανδύα του προέδρου και ταυτοχρόνως του αναπληρωτή προέδρου!!!!

Πως κατάφερε ο κ. Περεντίδης να εκλεγεί πρόεδρος (έστω παράνομα), όταν στους φοιτητές μας είναι περίπου άγνωστος; Τα μαθήματά του συγκεντρώνουν το ενδιαφέρον ελάχιστων φοιτητών, ενώ ένα μάθημα που του ανατέθηκε προς διδασκαλία δεν συγκέντρωσε τον ελάχιστο αριθμό των 10 φοιτητών για να μπορέσει να διδαχτεί. Και όμως. Από τους περίπου 450 φοιτητές που προσήλθαν στην κάλπη, πάνω από 320 ψήφισαν «μονοκούκι» τον κ. Περεντίδη. Είναι πασιφανές: η στρατευμένη ψήφος της φοιτητικής παράταξης ΔΑΠ ανέδειξε τον κ. Περεντίδη τυπικά πρόεδρο του Τμήματος…

Ποιες ακριβώς προεκτάσεις έχει η παραπάνω κατάσταση πραγμάτων, θα το συζητήσουμε σε άλλη μελλοντική ανάρτηση με ….. ζουμερές αλλά και θλιβερές ταυτόχρονα ιστορίες!! Εδώ πρέπει να κλείσει η τριλογία για τις εκλογές στο Τμήμα Δημόσιας Διοίκησης.

Παρασκευή 26 Φεβρουαρίου 2010

Εαρινό Εξάμηνο Ακαδ. Έτους 2010

Με άφορμή την έναρξη του Εαρινού Εξαμήνου Ακαδημαϊκού Έτους 2010 γνωστοποιούνται στους φοιτητές τα παρακάτω:

1. Οι ώρες συνάντησης με τους φοιτητές ορίζονται ως εξής: Τετάρτη 17-18 μ.μ.
Πέμπτη 11-12 π.μ.

2. Η διδακτέα και ταυτόχρονα εξεταστέα ύλη του μαθήματος «Ευρωπαϊκό Δίκαιο - Κοινοτικές Πολιτικές» που θα διδαχθεί από εμένα κατά το τρέχον Εξάμηνο περιλαμβάνει τις ενότητες:
α) Κοινή Εξωτερική Πολιτική και Πολιτική Ασφάλειας
β) Η Κοινή Αγροτική Πολιτική
γ) Η κοινωνική πολιτική και πολιτική απασχόλησης
δ) Παιδεία, Επαγγελματική Εκπαίδευση και Πολιτισμός
ε) Η προστασία των καταναλωτών
ζ) Η προστασία του Περιβάλλοντος
η) Οι εξωτερικές σχέσεις, κοινή εμπορική πολιτική

3. Η παραπάνω διδακτέα και εξεταστέα ύλη περιλαμβάνεται στα συγγράμματα που προβλέπονται στον Οδηγό Σπουδών του Τμήματος Δημόσιας Διοίκησης για το εν λόγω μάθημα.

4. Οι ευχές μου για μια καρπερή, ευχάριστη και ..... ανταγωνιστική συνεργασία είναι δεδομένες και πάντα «γκαρδιακές».

Σάββατο 13 Φεβρουαρίου 2010

Μεταπτυχιακά Προγράμματα

Τι γίνεται αλήθεια με τα Μεταπτυχιακά Προγράμματα Σπουδών και ειδικά με εκείνο στο Τμήμα Δημόσιας Διοίκησης; Το ερώτημα μου προκαλεί οργή. Όχι γιατί για μια και μόνη Κατεύθυνση (την Κατεύθυνση «Εθνική και Κοινοτική Διοίκηση») δεν βρέθηκε αίθουσα διδασκαλίας (προσέξτε: μόνο για μια, και αυτό γιατί την εν λόγω Κατεύθυνση εκπροσωπώ εδώ και λίγο καιρό εγώ), αλλά για τη συνολικότερη υποκρισία που επικρατεί.

Επί του παρόντος θα κάνω δυο μονάχα σχόλια και αν χρειαστεί θα επανέλθω. Για το συγκεκριμένο όμως θέμα επιθυμώ πραγματικά έναν ανοιχτό διάλογο, πρωτίστως με τους φοιτητές.

Το πρώτο σχόλιο. Αν κανείς δει το περιεχόμενο αυτών των Προγραμμάτων, δεν θα δυσκολευτεί να βγάλει το πρώτο και κρίσιμο συμπέρασμα: τα Μεταπτυχιακά Προγράμματα δεν σχεδιάστηκαν για να ικανοποιήσουν τις ανάγκες των φοιτητών, αλλά για να ικανοποιήσουν τις ανάγκες των .... διδασκόντων!!!. Στα Προγράμματα περιέχονται μαθήματα παντελώς άσχετα με το στόχο του Προγράμματος!!! Από τη μεριά μου μόνο μια λέξη: αιδώς.....

Το δεύτερο σχόλιο. Αν κανείς αφουγκραστεί τους ψιθύρους των συμμετεχόντων φοιτητών για τη διαδικασία επιλογής των υποψηφίων, θα αισθανθεί απογοήτευση για τον χώρο που διακονείται από τους .... ταγούς του πνεύματος, για το .... τέμενος των επιστημών......

«Θου Κύριε φυλακήν τω στόματί μου» επί του παρόντος και επειδή, αν συνεχίσω, θα υπερβώ τα όρια της ευπρέπειας, επιλέγω προσωρινά τη σιωπή, κυρίως για να μετρήσω πρώτα τις αντιδράσεις.

Απαντήσεις στα ερωτήματα της εξεταστικής

Στα τεθέντα ερωτήματα κατά την εξεταστική της 12.2.2010 και στο μάθημα «Εισαγωγή στο Ευρωπαϊκό Δίκαιο» του τρίτου εξαμήνου, οι απαντήσεις είναι οι εξής:

Στα ερωτήματα που τέθηκαν κατά την εξέταταση της 6-8 μ.μ.

1. Η διαδικασία ορισμού των μελών της Επιτροπής προβλέπει - μετά τις προτάσεις των κρατών μελών για τις προσωπικότητες που θα καταλάβουν το αξίωμα του Επιτρόπου - έγκριση των προταθέντων από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Στο πλαίσιο αυτό το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο - για να δώσει την έγκρισή του - καθιέρωσε μια μορφή ακρόασης των υποψηφίων έτσι ώστε να μπορεί να εκφράσει έγκυρα την γνώμη του.

2. Οι διαφορές μεταξύ Κανονισμού και Απόφασης εστιάζονται κυρίως ως προς το περιεχόμενό τους αλλά και τους αποδέκτες τους. Ως προς το περιεχόμενο, ο Κανονισμός είναι γενικός και αφηρημένος και αναπτύσσει πάντοτε άμεση ισχύ. Αντίθετα η Απόφαση έχει ατομικό περιεχόμενο και μόνο υπό ειδικές συνθήκες μπορεί να αναπτύξει άμεση ισχύ. Τέλος, ο Κανονισμός απευθύνεται και δευσμεύει όλους «erga omnes», ενώ η Απόφαση έσχει ως αποδέκτες συγκερκειμένα φυσικά ή νομικά πρόσωπα ή κράτος μέλος.

3. Με τη συνθήκη του Μάαστριχτ ιδρύθηκε η Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία δομήθηκε πάνω στο πυλωνικό σύστημα, δηλ. δημιουργήθηκε ένας νέος οργανισμός που στηρίχθηκε στον κοινοτικό πυλώνα που προϋπήρχε, αλλά και στον πυλώνα της ΚΕΠΠΑ και τον πυλώνα της Αστυνομικής και Δικαστικής Συνεργασίας.

4. Κατά κανόνα η διασικασία είναι η εξής: Η Επιτρπή προτείνει το σχέδιο του κανόνα δικαίου και αφού γνωμοδοτήσει το αρμόδιο γνωμοδοτικό όργανο (ΟΚΕ ή ΕτΠ), το Συμβούλιο των υπουργών ή το Συμβούλιο των Υπουργών από κοινού με το Κοινοβούλιο εκδίδουν τον κανόνα. Η τυπική ισχύς του κανόνα αρχίζει με τη δημοσίευση στην Επίσημη Εφημερίδα της Ένωσης.

5. Με τον όρο «υπερεθνικός οργανισμός» εννούμε τον οργανισμό ο οποίος λειτουργεί με βάση την ομοσπονδιακή λογική, έναν οργανισμό, η συμμετοχή στον οποίον σημαίνει απώλεια εθνικής κυριαρχίας για το συμμετέχον κρατος.

Οι απαντήσεις στα θέματα της 8-10 μ.μ.

1. Προσφυγή κράτους μέλους εναντίον άλλου κράτους μέλους προβλέπεται στη Συνθήκη και η Βουλγαρία θα μπορούσε να προσφύγει εναντίον της Ελλάδας για παράβαση της Συνθήκης και αφού πρώτα φέρει το ζήτημα στην Επιτροπή. Πληρωμή όμως αποζημίωσης δεν προβλέπεται ως δυνατότητα για τη συγκεκριμένη προσφυγή. Τα προβλήματα που αναφύονται εν προκειμένω εστιάζονται στο γεγονός ότι το ενωσιακό δίκαιο δεν προσβάλλεται από τα ελληνικά κρατικά όργανα, αλλά από ιδιώτες κατά την άσκηση θεμελιωδών δικαιωμάτων τους (όπως π.χ. το δικαίωμα στην απεργία). Εν προκειμένω μια πρώτη αντιμετώπιση των σχετικών προβλημάτων είχαμε με την προσφυγή της Επιτροπής εναντίον της Γαλλίας για διάφορες διαδηλώσεις των γάλλων αγροτών και την έκδοση σχετικού Κανονισμού.

2. Οι διαφορές μεταξύ Οδηγίας και Απόφασης εστιάζονται τόσο στο περιεχόμενό τους όσο και στους αποδέκτες τους. Οι Οδηγίες έχουν κατά κανόνα γενικό και αφηρημένο περιεχόμενο, δεσμεύουν δε τα κράτη μέλη μόνο ως προς το αποτέλεσμα που επιδιώκουν. Αντίθετα, οι Αποφάσεις έχουν ατομικό περιεχόμενο και δεσμεύουν πλήρως τον αποδέκτη τους. Οι Οδηγίες έχουν ως αποδέκτες μόνο τα κράτη μέλη, ενώ οι Αποφάσεις απευθύνονται και στα κράτη μέλη αλλά και σε φυσικά και νομικά πρόσωπα.

3. Δεν έχω ελπίδες να δικαιωθώ, γιατί στην αρμοδιότητα του ευρωπαϊου Διαμεσολαβιτή δεν ανάγεται ο έλεγχος των εθνικών κρατικών οργάνων, αλλά ο έλεγχος κακοδιοίκησης των ενωσιακών οργάνων.

4. Πυλωνικό ονομάσαμε το σύστημα γιατί η ΕΕ στηρίζεται σε τρεις πυλώνες, εκ των οποίων ο πρώτος ήταν ο κοινοτικός με βασικό γνώρισμα τον υπερεθνικό χαρακτήρα του, ο δεύτερος, ο πυλώνας της ΚΕΠΠΑ και ο τρίτος ο πυλώνας της Αστυνομικής και Δικαστικής Συνεργασίας. Στους δύο αυτούς πυλώνες επικρατούσε ο διακυβερνητικός χαρακτήρας της συνεργασίας.

5. α)Το πρωτογενές δίκαιο (ιδρυτικές και τροποποιητικές συνθήκες, Πρωτόκολλα και Δηλώσεις, συνθήκες προσχώρησης). β)Οι διεθνείς συνθήκες που συνάπτει η Ένωση. γ)Το παράγωγο δίκαιο (Κανονισμοί, Οδηγίες, Αποφάσεις, Συστάσεις ή Γνώμες και το soft law).